لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨ - دَرَك
[دَمَّرْنَا:]
«دَمَّرْنَا مَا كَانَ»
«دَمَّرْنَا» از مادّه «دمار» به معناى هلاكت است و «تدمير» به معناى هلاك كردن و نابود ساختن است. [١]
[دنيا:]
«إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا»
«دنيا» از مادّه «دُنُوّ» (بر وزن علوّ) به معناى پايينتر و نزديكتر مىآيد و نقطه مقابل آن «اقصى» و «قصوى» به معناى دورتر است. [٢]
[دَوائِر:]
«وَ يَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوآئِرَ»
«دَوائِر» جمع «دائره» و معناى آن معروف است؛ ولى «عرب» به حوادث سخت و دردناك، كه انسان را احاطه مىكند نيز، دائره و در حال جمعى «دوائر» مىگويد. [٣]
[دولة:]
«دُولَةَ بَيْنَ الأَغْنِيآءِ»
«دولة» (به فتح دال و به ضم دال) به يك معناست هر چند بعضى ميان اين دو فرق گذاشتهاند؛ اولى را مخصوص اموال و دومى را مربوط به جنگ و مقام دانستهاند؛
[١]. اعراف، آيه ١٣٧ (ج ٦، ص ٣٩٥)؛ اسراء، آيه ١٦ (ج ١٢، ص ٧٦)
[٢]. انفال، آيه ٤٢ (ج ٧، ص ٢٣٢)
[٣]. توبه، آيه ٩٨ (ج ٨، ص ١٢٠)