لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣ - شَىْءٍ نُكُر
جايى كه گمراهان براى خود، چنين برنامهاى داشته باشند آيا پيروان راستين راه حق نبايد در مسير خود از طرحهاى هماهنگ و مشترك پيروى كنند؟ [١]
[شيعاً:]
«أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً»
«شيعاً» از مادّه «شياع» جمع «شيعه» به معناى گروه است. [٢]
[شِيْعَتِهِ:]
«هَذا مِن شِيْعَتِهِ»
تعبير به «شِيْعَتِهِ» از مادّه «شياع» نشان مىدهد كه موسى عليه السلام از همان زمان ارتباطهايى با بنى اسرائيل برقرار كرده بود و گروهى پيرو داشت، و احتمالًا آنها را براى مبارزه با دستگاه جبّار فرعون، به عنوان يك هسته مركزى برگزيده بود. [٣]
[شَىْءٍ نُكُر:]
«الدَّاعِ إِلى شَىْءٍ نُّكُرٍ»
منظور از «شَىْءٍ نُكُر» (مطلب ناشناخته) يا حسابرسى دقيق الهى است، كه تا آن روز براى آنها ناشناخته بوده، و يا عذابهايى است ناشناخته كه هرگز باور نمىكردند، و يا همه اينها؛ چرا كه قيامت در همه معيارهايش براى انسانها ناشناخته است. [٤]
[١]. انعام، آيه ١٥٩ (ج ٦، ص ٦٧)؛ حجر، آيه ١٠ (ج ١١، ص ٤٩)
[٢]. انعام آيه ٦٥ (ج ٥، ص ٣٥٣)
[٣]. قصص، آيه ١٥ (ج ١٦، ص ٥٤)
[٤]. قمر، آيه ٦ (ج ٢٣، ص ٣٢)