مراد از «عود» (يعودون) يا تكرار «ظهار» است، يا منظور بازگشت به سنت جاهليت در اين گونه امور است، و يا اين كه به معناى تدارك و جبران اين عمل مى‌باشد. [١]

[عَوْرَه:]

«إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ»

واژه‌ «عَوْرَه» در اصل از مادّه‌ «عار» است، و به چيزى گفته مى‌شود كه آشكار ساختنش موجب عار باشد، به شكاف‌هايى كه در لباس يا ديوار خانه ظاهر مى‌شود، و همچنين به نقاط آسيب پذير مرزها، و آنچه انسان از آن بيم و وحشت دارد نيز «عوره» گفته مى‌شود، در اينجا منظور خانه‌هايى است كه در و ديوار مطمئنى ندارد، و بيم حمله دشمن به آن مى‌رود.

و از آنجا كه آشكار شدن آلت جنسى مايه عيب و عار است در لغت عرب به آن‌ «عورت» اطلاق شده. كلمه «عورة» گاه، به معناى شكاف در ديوار، لباس و مانند آن نيز آمده است و گاه، به معناى مطلق عيب مى‌باشد.

اطلاق كلمه «عورت» بر اوقات سه‌گانه، در سوره‌ «نور» به خاطر آن است كه مردم در اين اوقات خود را زياد مقيد به پوشانيدن خويش- مانند ساير اوقات- نمى‌كنند و يك حالت خصوصى دارند. [٢]

[عهد:]

«عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً»

بعضى گفته‌اند: «عهد» همان ايمان به پروردگار، اقرار به يگانگى او و تصديق پيامبران خدا است. بعضى ديگر گفته‌اند:

«عهد» در اينجا به معناى شهادت به وحدانيت حق و بيزارى از كسانى است كه در برابر خدا پناهگاه و قدرتى قائلند و همچنين اميد نداشتن به غير «اللّه».

«عهد» در سوره‌ «معارج» مفهوم وسيعى دارد كه هم عهدهاى مردمى را شامل مى‌شود و هم عهدها و پيمان‌هاى الهى را؛ زيرا «عهد» هرگونه التزام و تعهدى است كه انسان نسبت به ديگرى مى‌دهد، و بدون شك، كسى كه ايمان به خدا و پيامبر او مى‌آورد، با اين ايمان تعهدات وسيعى را پذيرفته است. [٣]

[عِهن:]

«وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ»

«عِهن» (بر وزن ذهن) به معناى پشم زده شده‌اى است كه رنگين باشد. [٤]

[١]. مجادله، آيه ٣ (ج ٢٣، ص ٤٢٦)

[٢]. نور، آيه ٥٨ (ج ١٤، ص ٥٧٥)؛ احزاب، آيه ١٣ (ج ١٧، ص ٢٤٧)

[٣]. مريم، آيه ٨٧ (ج ١٣، صفحات ١٥٤، ١٥٥)؛ معارج، آيه ٣٢ (ج ٢٥، ص ٤٦)

[٤]. معارج، آيه ٩ (ج ٢٥، ص ٣٠)؛ قارعه، آيه ٥ (ج ٢٧، ص ٢٨٧)