در حقيقت آيه مى‌گويد: به هيچ وجه قرآن جاى ترديد و شك نيست؛ زيرا از هر نظر كامل و بى‌عيب است، تواريخ و اخبار آن، همه صدق و احكام و قوانين آن همه عدل است.

و نيز ممكن است منظور از «كلمه» همان وعده‌اى باشد كه در جمله بعد يعنى جمله:

لا مُبَدِّلٌ لِكَلِمَاتِهِ: «هيچ كس نمى‌تواند تغيير و دگرگونى در كلمات خدا ايجاد كند» آمده است.

«كَلِمَة» در سوره‌ «فتح» به معناى «روح» است، يعنى خداوند روح تقوا را بر دل‌هاى آنها افكند، و ملازم و همراهشان ساخت. [١]

[كِم، كُم، كُمَّه:]

«ذاتُ الأَكْمَامِ»

«كِم» (بر وزن جن) به غلافى مى‌گويند كه ميوه را مى‌پوشاند و «كُم» (بر وزن قم) جمع آن‌ «اكمام» به معناى آستين است كه دست را مى‌پوشاند و «كُمَّه» از مادّه‌ «كم» (بر وزن قبّه) به معناى شب كلاهى است كه سر را مى‌پوشاند. [٢]

[كُنْ:]

«كُنْ» به معناى موجود باش مى‌باشد. [٣]

[كِناس:]

«الْجَوارِ الْكُنَّسِ»

«كِناس» از مادّه‌ «كَنس» (بر وزن پلاس) به لانه پرندگان، مخفيگاه آهوان و حيوانات وحشى گفته مى‌شود. [٤]

[كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِين:]

«وَكُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ»

تعبير به‌ «كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ» اشاره به خالى ماندن آن ديار است، و نيز اشاره‌اى است به مالكيت حقيقى خداوند، نسبت به همه چيز، كه اگر مالكيت اعتبارى بعضى اشياء را، موقتاً به بعضى انسان‌ها واگذار كند، چيزى نمى‌گذرد كه همه زائل مى‌گردد، و او وارث همگان خواهد بود. [٥]

[كُنَّس:]

«الْجَوارِ الْكُنَّسِ»

«كُنَّس» جمع‌ «كانس» از مادّه‌ «كَنْس» (بر وزن شمس) به معناى مخفى شدن است. [٦]

[كَنُود:]

«إِنَّ الإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ»

«كَنُود» به زمينى مى‌گويند كه چيزى از آن نمى‌رويد، و به انسان ناسپاس و بخيل نيز

[١]. انعام، آيه ١١٥ (ج ٥، ص ٥٠٩)؛ يونس، آيه ١٩ (ج ٨، ص ٣١٥)؛ فتح، آيه ٢٦ (ج ٢٢، ص ١٠٨)

[٢]. انعام، آيه ١١٥ (ج ٥، ص ٥٠٩)؛ يونس، آيه ١٩ (ج ٨، ص ٣١٥)؛ فتح، آيه ٢٦ (ج ٢٢، ص ١٠٨)؛ رحمن، آيه ١١ (ج ٢٣، ص ١٢٢)

[٣]. قمر، آيه ٥٠ (ج ٢٣، ص ٨٧)

[٤]. تكوير، آيه ١٦ (ج ٢٦، ص ١٩٩)

[٥]. قصص، آيه ٥٨ (ج ١٦، ص ١٤٢)

[٦]. تكوير، آيه ١٦ (ج ٢٦، ص ١٩٩)