لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - ركون
[رُكْن:]
«فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ»
«رُكْن» در اصل به معناى ستون و پايه اصلى، و بخش مهم هر چيز است، و در اينجا ممكن است اشاره به اركان بدن باشد.
يعنى فرعون به طور كامل و با تمام اركان بدن به موسى عليه السلام پشت كرد.
بعضى نيز گفتهاند كه منظور در اينجا لشكر او است، يعنى تكيه بر اركان لشكر خويش كرد و از پيام حق روىگردان شد. و يا اين كه هم خودش از فرمان خدا روى برتافت، و هم اركان حكومت و لشكر خود را منحرف ساخت. [١]
[ركون:]
«وَ لا تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذينَ»
«ركون» از مادّه «ركن»، به معناى ستون و ديوارههايى است كه ساختمان يا اشياء ديگر را بر سر پا مىدارد، و سپس به معناى اعتماد و تكيه كردن بر چيزى به كار رفته است.
گر چه، مفسران معانى بسيارى براى اين كلمه در ذيل آيه آوردهاند، ولى همه يا غالب آنها به يك مفهوم جامع و كلى باز مىگردد، مثلًا بعضى آن را به معناى تمايل، بعضى به معناى همكارى، بعضى به معناى اظهار رضايت يا دوستى و بعضى به معناى
[١]. ذاريات، آيه ٣٩ (ج ٢٢، ص ٣٧٥)