لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤ - سَيِّئَة
[سَوَّل:]
«سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ»
«سَوَّل» از مادّه «سؤل» (بر وزن قفل) به معناى حاجتى است كه نفس آدمى نسبت به آن حريص است. [١]
[سَوَّلْتَ:]
«قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ»
«سَوَّلْتَ» از مادّه «تسويل» به معناى «تزيين» مىباشد، گاهى آن را به معناى «ترغيب» و گاهى به معناى «وسوسه كردن» تفسير كردهاند، كه تقريباً همه به يك معنا باز مىگردد، يعنى هواهاى نفسانى شما اين كار را براى شما زينت داد. [٢]
[سَوّى:]
«الَّذي خَلَقَ فَسَوّى»
«سَوّى» از مادّه «تسويه» به معناى نظام بخشيدن و مرتب نمودن است و مفهوم گستردهاى دارد كه تمام نظامات جهان را شامل مىشود، اعم از نظاماتى كه بر منظومهها و كواكب آسمان حاكم است، و يا آنچه بر مخلوقات زمينى، مخصوصاً انسان از نظر جسم و جان؛ و اين كه بعضى از مفسران آن را تنها به نظامِ خاصِ دست و پا و چشمهاى انسان، و يا راست قامت بودن او تفسير كردهاند، در حقيقت بيان مصداق محدودى از اين مفهوم وسيع است. [٣]
[سُوءَ الْعَذابِ:]
«سُوءَ الْعَذابِ»
«سُوءَ الْعَذابِ» اگر چه به معناى «مجازات بد» است، ولى چون مجازات بد، مجازاتى است كه در نوع خود شديد و فوقالعاده دردناك باشد، بسيارى از مفسران آن را به «مجازات شديد» تفسير كردهاند. [٤]
[سَيِّئات:]
«يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ»
«سَيِّئات» در آيه فوق، همه زشتىها و بدىها را اعم از بدىهاى عقيدتى يا عملى شامل مىشود. [٥]
[سَيِّئَة:]
«الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ»
«سَيِّئَة» به معناى گناه و بدى مفهوم وسيعى دارد، كه هر گونه انحراف و زشتى و عذاب در مفهوم آن خلاصه شده است، ولى جمعى از مفسران، «سيئة» را به معناى «شرك و كفر»، بعضى آن را به «اعمال قبيح»، و بعضى به معناى «غضب و جهل و خشونت و انتقامجوئى» تفسير كردهاند ولى تفسير اول از همه مناسبتر به نظر مىرسد. [٦]
[١]. محمّد، آيه ٢٥ (ج ٢١، ص ٤٩١).
[٢]. يوسف، آيه ١٨ (ج ٩، ص ٤١٥).
[٣]. أعلى، آيه ٢ (ج ٢٦، ص ٣٩٩).
[٤]. انعام، آيه ١٥٧ (ج ٦، ص ٦١).
[٥]. فاطر، آيه ١٠ (ج ١٨، ص ٢١٥).
[٦]. عنكبوت، آيه ٢٧ (ج ١٦، ص ٢٦٧)؛ فصّلت، آيه ٣٤ (ج ٢٠، ص ٢٩٩).