بعضى اصل آن را به معناى سقوط مى‌دانند، و از آنجا كه سقوط از نقطه مرتفع موجب هلاكت مى‌شود، به معناى هلاكت نيز آمده، و در آيه مورد بحث، ممكن است به معناى سقوط در قبر، يا دوزخ، و يا هلاكت به معناى مجازات بوده باشد. [١]

[تُرْدِين:]

«إِنْ كِدتَّ لَتُرْدينَ»

«تُرْدِين» از مادّه‌ «ارداء» به معناى سقوط از بلندى است كه معمولًا توأم با هلاكت است. [٢]

[تَرْهَقُهُمْ:]

«تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ»

«تَرْهَقُهُمْ» از مادّه‌ «رهق» (بر وزن شفق) به معناى پوشانيدن و فراگرفتن است و يا به معناى پوشاندن اجبارى است. [٣]

[تُرِيْحُون:]

«جَمَالٌ حينَ تُريحُونَ»

«تُرِيْحُون» از مادّه‌ «اراحه» به معناى باز گرداندن حيوانات، به هنگام غروب به آغلها و استراحتگاهشان است، لذا محلى را كه در آن استراحت مى‌كنند، «مراح» مى‌گويند. [٤]

[تَزاوَرُ:]

«إذَا طَلَعَت تَّزاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ»

تعبير به‌ «تَزاوَرُ» كه به معناى «تمايل پيدا كردن» است، اين نكته را دربردارد كه گويى خورشيد، مأموريت داشت از سمت راست غار، بگذرد.

و از اين گذشته‌ «تَزاوَرُ» كه از مادّه‌ «زيارت» است توأم با آغازگرى است كه مناسب طلوع آفتاب مى‌باشد. [٥]

[تَزْرَعُونَه:]

«أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ»

«تَزْرَعُونَه» از مادّه‌ «زراعت» و به معناى «رويانيدن» است. [٦]

[تزكيه:]

«وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ»

«تزكيه» به معناى افزودن و نمو دادن است. [٧]

[تَزَيَّلُوا:]

«لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا»

«تَزَيَّلُوا» از مادّه‌ «زوال» در اينجا به معناى جدا گشتن و متفرق شدن است. [٨]

[تَسائَلُونَ:]

«الَّذي تَسآئَلُونَ بِهِ»

«تَسائَلُونَ» از مادّه‌ «تسائل» به معناى سؤال كردن از يكديگر است و «تَسائَلَ بِاللَّهِ» به معناى اين است كه مردم به هنگامى كه چيزى از يكديگر مى‌خواهند بگويند «أَسْئَلُكَ بِاللَّهِ ...» (تو را به خدا) و اين نشانه‌

[١]. ليل، آيه ١١ (ج ٢٧، ص ٩٣)

[٢]. صافات، آيه ٥٦ (ج ١٩، ص ٧٦)

[٣]. قلم، آيه ٤٣ (ج ٢٤، ص ٤١٩)؛ معارج، آيه ٤٤ (ج ٢٥، ص ٥٧)

[٤]. نحل، آيه ٦ (ج ١١، ص ١٨٣)

[٥]. كهف، آيه ١٧ (ج ١٢، ص ٤٠٤)

[٦]. واقعه، آيه ٦٤ (ج ٢٣، ص ٢٥٩)

[٧]. بقره، آيه ١٥١ (ج ١، ص ٥٨٣)

[٨]. فتح، آيه ٢٥ (ج ٢٢، ص ١٠٤)