لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٨ - يَقْطِين
[يُقْذَفُون:]
«يُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ»
«يُقْذَفُون» از مادّه «قذف» به معناى پرتاب كردن و تير انداختن به مكان دور است، و منظور در اينجا طرد «شياطين» به وسيله «شهب» مىباشد، و اين نشان مىدهد كه خداوند حتى به آنها اجازه نمىدهد به قلمرو «ملأِ اعلى» نزديك شوند. [١]
[يَقُصُّ:]
«لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ»
«يَقُصُّ» از مادّه «قَصّ» در لغت به معناى «قطع كردن» و بريدن چيزى است و اين كه در آيه فوق مىخوانيم: يَقُصُّ الْحَقَّ: «خداوند حق را مىبرد» يعنى كاملًا آن را از باطل جدا و تفكيك مىنمايد؛ بنابراين، جمله بعد: وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِيْنَ: «او بهترين جداكنندگان است» تأكيد براى اين موضوع محسوب مىشود.
بايد توجّه داشت جمله «يَقُصُّ» ازمادّه «قِصّه» به معناى بيان سرگذشت و داستان نيست آن چنانكه بعضى از مفسران پنداشتهاند. [٢]
[يَقْطِين:]
«شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ»
«يَقْطِين» از مادّه «قُطْن» به طورى كه بسيارى
[١]. صافات، آيه ٨ (ج ١٩، ص ٣٠)
[٢]. انعام، آيه ٥٧ (ج ٥، ص ٣٣٢)