«لِيَبْلُوَكُم» از مادّه‌ «بلاء و ابتلاء» به معناى آزمايش است، همان گونه كه سابقاً هم اشاره كرده‌ايم، آزمايش‌هاى الهى براى كشف حال و پى‌بردن به وضع درونى و روحى و فكرى افراد نيست، بلكه به معناى پرورش دادن و تربيت نمودن است. [٢]

[لِيَحْمِلُوا:]

«لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ»

جمله‌ «لِيَحْمِلُوا» (بايد اين بار را بر دوش كشند) از مادّه‌ «حَمْل» به صورت امر است، مفهومش بيان نتيجه و عاقبت كار است، درست همانند اين كه: به كسى مى‌گوئيم اكنون كه اين عمل خلاف را انجام دادى بايد نتيجه آن را تحمل كنى و تلخى آن را بچشى (بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند كه «لام» لِيَحْمِلُوا لام عاقبت باشد). [٣]

[لَيُزْلِقُونَكَ:]

«لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ»

«لَيُزْلِقُونَكَ» از مادّه‌ «زلق» به معناى لغزيدن و بر زمين افتادن و كنايه از هلاكت و نابودى مى‌باشد. [٤]

[لِيُعْجِزَهُ:]

«مَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ»

جمله‌ «لِيُعْجِزَهُ» همان گونه كه قبلًا گفته‌ايم:

از مادّه‌ «اعجاز» به معناى ناتوان ساختن است و به همين علت، در بسيارى از موارد، به معناى گريختن از قلمرو قدرت يا دست نيافتن بر كسى آمده است. [٥]

[ليقه:]

«ليقه» در لغت عرب به پارچه يا پنبه ابريشمى مى‌گويند كه در دوات مى‌گذاردند تا مركّب را به خود جذب كند و از ريزش آن جلوگيرى نمايد. [٦]

[لِيُمَحِّصَ:]

«وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ»

«لِيُمَحِّصَ» از مادّه‌ «تمحيص» به معناى پاك نمودن چيزى است از هر گونه عيب. [٧]

[لَيُنْبَذَنَّ:]

«لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ»

«لَيُنْبَذَنَّ» از مادّه‌ «نبذ» (بر وزن سبز) به گفته‌ «راغب» در «مفردات» در اصل، به معناى دور انداختن چيزى به خاطر حقارت و بى ارزشى آن است. يعنى خداوند، اين مغروران خودخواه خود برتربين را در آن روز، به صورت موجوداتى ذليل و بى ارزش در آتش دوزخ پرتاب مى‌كند، تا نتيجه‌

[١]. نساء، آيه ٧٢ (ج ٤، ص ١٧)

[٢]. هود، آيه ٧ (ج ٩، ص ٤٤)

[٣]. نحل، آيه ٢٥ (ج ١١، ص ٢٢٥)

[٤]. قلم، آيه ٥١ (ج ٢٤، ص ٤٢٩)

[٥]. فاطر، آيه ٤٤ (ج ١٨، ص ٣١٧)

[٦]. مائده، آيه ٢ (ج ٤، ص ٣٣٠)

[٧]. آل عمران، آيه ١٤١ (ج ٣، ص ١٤٧)