لغات در تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - ذكر كثير
[ذو الاوتاد:]
«فِرْعَوْنُ ذُو الأَوْتادِ»
«ذو الاوتاد» به معناى صاحب ميخهاى محكم است و توصيف فرعون به اين كلمه، كنايه از استحكام قدرت فرعون و فرعونيان است. [١]
[ذو القلبين:]
«ذو القلبين» به معناى صاحب دو قلب است. [٢]
[ذَهَب:]
«يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ»
«ذَهَب» به معناى «طلا» است. بعضى از دانشمندان لغت (طبق نقل «طبرسى» در «مجمع البيان») درباره اين لغت تعبير جالبى كردهاند و گفتهاند: اين كه به «طلا»، «ذهب» گفته مىشود، براى آن است كه به زودى از دست مىرود و بقايى ندارد (مادّه «ذَهاب» در لغت به معناى رفتن است). [٣]
[ذِي قُوَّةٍ:]
«ذي قُوَّةٍ عِنْدَ»
تعبير به «ذِي قُوَّةٍ» (صاحب قدرت) درباره جبرئيل، به خاطر آن است كه براى دريافت چنين پيام بزرگ و ابلاغ دقيق آن، قدرت و نيروى عظيمى لازم است، و اصولًا، هر رسول و فرستادهاى بايد در حدود رسالت خود، صاحب قدرت باشد، مخصوصاً بايد از هرگونه فراموشكارى در زمينه پيامى كه مسؤول ابلاغ آن است بر كنار باشد. [٤]
[١]. ص، آيه ١٢ (ج ١٩، ص ٢٤٨)
[٢]. احزاب، آيه ٤ (ج ١٧، ص ٢١٠)
[٣]. توبه، آيه ٣٤ (ج ٧، ص ٤٦٤)
[٤]. تكوير، آيه ٢٠ (ج ٢٦، ص ٢٠٣)