ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٨٣ - قصه إرم ذات العماد

((ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّكِ)) بسوى پروردگارت برگرد، ابى صالح گويد:

در موقع مرگ باو گفته ميشود برگرد بسوى پروردگارت.

عكرمه و ضحاك گويند: در موقع بعث و انگيزش باو گفته ميشود حسن گويد: يعنى برگرد بثواب پروردگارت و آنچه از نعمتها كه براى تو آماده ساخته است.

و بعضى گفته‌اند: برگرد بجايى كه در آن امر و نهى اختصاص بخداى سبحان دارد، نه بخلق او.

ابن عبّاس گويد: مقصود اينست كه برگرد بصاحبت و بدنت، پس خطاب بروح ميشود كه به كالبد و پيكره خود برگرد.

((راضِيَةً)) در حالى كه خشنود و مسرور بثواب خدا باشى.

((مَرْضِيَّةً)) و پسنديده باشد اعمالى را كه بجا آورده‌اى.

و بعضى گفته‌اند راضى و خشنود از خدا باشد بسبب آنچه براى او آماده ساخته است پسنديده باشد و پروردگارش از او راضى باشد بسبب آنچه از طاعت خدا كه بجا آورده است.

و بعضى گفته‌اند در دنيا راضى بقضاء و اراده خدا باشد تا خدا هم از او راضى باشد و از افعال و عقايد او خشنود باشد.

((فَادْخُلِي فِي عِبادِي)) پس داخل شو در گروه بندگان شايسته من كه انتخاب شده‌اند آنهايى كه از آنها راضى هستم، و اين نسبت تشريف و تعظيم است.

((وَ ادْخُلِي جَنَّتِي)) و داخل شو بهشت چنانى كه شما را بآن وعده دادم و نعمتهاى آن را براى شما در آن مهيّا كردم.