ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٥ - تفسير

بوسيله اعمالى كه از روى جهل و نادانى بآن اعتقاد داشتند.

((لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ)) در اين آيه چند وجه ذكر شده است:

١- اينكه براى شما پاداش دين شما و براى من پاداش دين من پس مضاف حذف شده و مضاف اليه جاى آن قرار گرفته.

٢- اينكه يعنى براى شما كفرتان بخدا و براى من دين توحيد و اخلاص و اين گرچه ظاهرش اباحه است پس بيگمان آن بيم و تهديد و مبالغه در نهى و منع است، مانند قول او( اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ‌)، هر چه ميخواهيد بكنيد.

٣- بدرستى كه دين پاداش عمل و كيفر كردار است و معنايش براى شما پاداش اعمالتان و براى من پاداش و جزاء عملم. شاعر گويد:

هر گاه ملاقات كردند ما را ما هم آنها را ديدار خواهيم نمود، و آنها را- پاداش ميدهيم مانند آنچه بما قرض ميدهند، و اين سوره متضمّن معجزه‌اى براى پيامبر ما ٦ است از جهت اخبار بآنچه در آينده خواهد شد از آنچه را راهى بعلم او نيست مگر بوحى از جانب خداى عالم و دانا بغيبها پس آنچه خبر داد واقع شد چنانچه خبر داده بود و در آن دلالت بر مذمّت مداهنه و سستى در دين و وجوب مخالفت با كفّار و اهل باطل و بيزارى و دورى از ايشان است.

داود بن حصين از حضرت ابى عبد اللَّه (ع) روايت كرده كه فرمود هر گاه‌( قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ‌) را خواندى پس بگو يا ايّها الكافرون و هر گاه گفتى‌( لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ‌) بگو اعبد اللَّه وحده و هر گاه گفتى‌( لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ‌) بگو ربّى اللَّه و دينى الاسلام.