ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٦٣ - اعراب

و اگر تمام قبيله براى مفاخره و مباهات جمع شوند خواهى ديد مرا كه در اعلا درجه شرف و مقام قرار دارم الكفو و الكفى‌ء و الكفاء در معنى يكيست و آن مثل و نظير و مانند است، نابغه گويد:

مرا بامر بزرگى كه نظير و مثلى براى او نيست نسبت ندهيد اگر چه دشمنان من بآن احاطه و بعضى يكديگر را بعطاء و معونه كمك كند، حسان گويد:

و جبرئيل رسول خدا از ماست و نيز روح القدسى كه براى او مانندى نيست از ماست، و ديگرى در الكفى‌ء گويد:

امّا حجرات عباد مثل و مانند خانه و خيمه‌هاى دارم بود، شاهد اين بيت كلمه كفيئا است كه بمعناى مثل و مانند است.

اعراب:

ابو على گويد: در اعراب اللَّه‌( قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) دو قسم جايز است:

١- اينكه خبر مبتداء باشد و اين بنا بر قول آنست كه گفته است هو كنايه از اسم خداى تعالى است سپس جايز است در قول خدا، احد آنچه جايز است در قول تو كه مى‌گويى زيد اخوك قائم.

٢- بنا بر قول كسى كه باين مبنى رفته كه هو كنايه از قصه و حديث است، پس اسم اللَّه در نزد او مرفوع بمبتدا بودن واحد خبر آنست و مانند آنست قول خداى تعالى‌( فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا) مگر اينكه‌