ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٣ - ترجمه

[سوره القارعة (١٠١): آيات ١ تا ١١]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(الْقارِعَةُ (١) مَا الْقارِعَةُ (٢) وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ (٣) يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ (٤))

(وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ (٥) فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ (٦) فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ (٧) وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ (٨) فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ (٩))

(وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ (١٠) نارٌ حامِيَةٌ (١١))

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) روز كوبنده (مراد روز قيامت است كه دلها بهول و هراس كوبيده ميشود) (٢) كوبنده چيست؟ (٣) تو را چه چيز دانا كرد (تا بدانى) كه كوبنده چيست؟ (٤) روزى كه مردم از شدّت رستاخيز، مانند پروانه‌ها پراكنده باشند.

(٥) و كوه‌ها (از هول آن روز) چون پشم رنگين حلّاجى شده بگردد (٦) و امّا هر كه وزنهاى اعمال او (بكارهاى شايسته) گران و سنگين آيد (٧) او در زندگى پسنديده است (٨) و امّا هر كه سنجش كردار او (از حسنات) سبك باشد (٩) پس جاى او هاويه است (١٠) و چه چيز تو را دانا گردانيد كه هاويه چيست (١١) آن آتشى است در غايت گرمى.