ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٤ - تفسير

پس آيا كوشش نكرديد شما كوشش قبيله مازن و آيا كفيلان من در وفاء برابر و يكسانند.

سواء بمعناى مستوى و برابرى است، و تقديرش فهل كفلائى مستوون فى الوفاء، و چاره‌اى از اين تقدير نيست براى اينكه سواء اگر مصدر باشد آن چيزيست كه مقدم شده بر آن صله آن، و جايز است تعليق حتّى به قول خدا،( تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ) و جايز نيست اينكه هى مبتداء و حتى در موضع خبر باشد، براى آنكه فايده‌اى در آن نيست زيرا هر شب داراى اين صفت است و مطلع مجرور به حتى و آن در معناى الى است.

تفسير:

((إِنَّا أَنْزَلْناهُ)) هاء كنايه از قرآنست گرچه ذكرى از آن در ميان نيامده براى اينكه حال در آن مورد مشتبه نيست.

((فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ)) ابن عبّاس گويد: قرآن را خدا يك مرتبه نازل كرد از لوح محفوظ بآسمان دنيا در شب قدر، سپس جبرئيل آن را تدريجا به پيغمبر ٦ نازل مينمود و از اوّل تا آخرش بيست و سه سال بود.

شعبى گويد: يعنى ما شروع كرديم نزول قرآن را در شب قدر.

مقاتل گويد: نازل كرد آن را از لوح محفوظ بسوى سفره و ايشان نويسندگان بودند از فرشتگان در آسمان دنيا، و نازل ميشد در شب قدر از وحى بر اندازه آنچه كه جبرئيل نازل مينمود در تمام سال بر پيغمبر ٦ تا سال آينده.