ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٤ - تفسير

((إِنَّ إِلى‌ رَبِّكَ الرُّجْعى‌)) يعنى مرجع و بازگشت هر كس بسوى خداست، پس اين طاغى سركش چگونه بمالش طغيان نموده و پروردگارش را عصيان ميكند و حال آنكه بازگشتش بسوى اوست و او قادر بر هلاك و كيفر كردار اوست آن دم كه بسوى او برگشت.

((أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى‌ عَبْداً إِذا صَلَّى)) اين بيان براى پيامبر ٦ است و اعلام و آگاهى براى اوست بآنچه ميكند بابى جهلى كه او را از نماز خواندن منع ميكند، در حديث آمده كه ابى جهل (لعنه اللَّه) بمشركين قريش گفت آيا در مقابل شما و برابر چشم شما محمد ٦ صورت و چهره خود را بخاك ميمالند يعنى سجده ميكند، گفتند آرى گفت بآن بتى كه من به آن سوگند ميخورم هر آينه اگر ديدم كه اين كار را ميكند و بخداى ناديده سجده ميكند گردنش را لگد مال ميكنم، پس بآن ملعون گفتند كه او در اينجا نماز ميگذارد، پس رفت كه گردن آن حضرت را لگد كند كه ناگاه بقهقرى و عقب عقب برگشت و دستش را بهم ميزد و حركت ميداد، پس باو گفتند اى ابو الحكم تو را چه شده، گفت ميان من و محمّد خندقى پر از آتش بود و قيافه‌هاى هولناك وحشت‌زا و بالهايى كه مانع از پيشروى من شد.