ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٧ - شرح لغات

توانگر و مالدار چه وقت فقير و محتاج ميشود، شاهد اين بيت كلمه يعيل است كه بمعناى فقر و نيازمنديست.

و امّا فلا تكهر پس آن مانند( فَلا تَقْهَرْ) است و عرب گاهى از دنبال قاف كاف ميآورد و در حديث معاويه بن حكم كه در نمازش سخن گفت آمده كه گفت ما كهرنى و لا ضربنى بمن قهر نكرد و مرا نزد.

شرح لغات:

السجو: بمعناى سكون و استراحت است ميگويند سجى يسجو آن گاه كه رهنمونى شد و ساكن گرديد و طرف ساج و بحر ساج، اعشى گويد:

پس گناه ما چيست آن گاه كه درياى پسر عموى شما جوش كرد و مضطرب شد و حال آنكه درياى تو آرام است كه دعا مص را پنهان نميكند در زير آب، و ديگرى گويد:

اى چه قدر نيكوست مهتاب و شب آرام و ساكن و راه‌هايى كه مانند پرده نساج باشد، شاهد اين بيت كلمه ساج است كه بمعناى آرام و ساكن است.

القلى: بمعناى بغض و دشمنى است وقتى كسر داده شود با الف مقصور خوانده ميشود قلى و وقتى مفتوح شود با الف ممدود خوانده ميشود (قلا) گويد:

درود و سلام بر تو كه ملول نكردى نزديك خود را و مال تو نزد من است اگر