ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٩ - تفسير

حسنه ده حسنه تا بيشتر از اين بيكى صد تا و هزار تا، و در روايت ديگر تا صد هزار تا و بيشتر (هزار هزار تا).

((فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌)) گويد: اراده نمى‌كند چيزى از خير را مگر اينكه خداوند براى او آسان فرمايد، و امّا كسى كه بخل كند و امساك نمايد از آنچه را كه خدا باو داده و طلب توانگرى و بينيازى كرده و تكذيب كند جمله نيكو به اينكه خدا عوض باو دهد بجاى يكى ده تا بيشتر از اين صد تا و هزار تا و به روايت ديگر تا ده هزار تا و بيشتر (هزار هزار تا)( فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى‌) فرمود چيزى را اراده نميكند از شرّ مگر خدا براى او آسان كند گويد، سپس حضرت باقر ٧ فرمود: و باز نميدارد عذاب را از او و مال او آن دم كه بيفتد در دوزخ بدانيد بخدا سوگند نمى‌افتد از كوهى و نه از ديوارى و نه در چاهى و ليكن مى‌افتد در آتش دوزخ.

پس بنا بر اين معنى ميباشد قول خدا( (وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى‌)) يعنى به وعده نيكو و آن گفته ابن عبّاس و قتاده و عكرمه است.

حسن و مجاهد و جبائى گويند: (بالحسنى) يعنى به بهشتى كه آن ثواب نيكوكارانست. و قول خدا:

((فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌)) يعنى پس بر او آسان كنيم طاعت را پى در پى و بگفته بعضى يعنى بزودى آماده كنيم او را و موفّق نمائيم وى را براى راه سهل و آسان يعنى بزودى بر او آسان نمائيم فعل طاعت را تا براى انجام آن قيام كند بجديّت و خوشى و پاكى نفس و خاطر.

و بعضى گفته‌اند: يعنى بزودى آسان كنيم او را بخصلت توانگرى و حالت توانايى و آن داخل شدن بهشت و استقبال فرشتگانست از او به‌