يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَ إِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ.

بقره (٢) ٢٠

١٤. حركت در جامعه، بر اساس افكار و انديشه‌هاى روشن و نورانى، مانند راه رفتن در نور و روشنايى:

أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ.

انعام (٦) ١٢٢

١٥. نقش امام عليه السلام در هدايت، همانند نور لازم براى راه رفتن:

انعام (٦) ١٢٢

١٦. هدايت خاصّ مؤمنان، در صورت رعايت تقوا، مانند نور لازم براى راه رفتن:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ.

حديد (٥٧) ٢٨

١٧. گمراهى، مانند راه رفتن با حالت نگونسار:

أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى‌ وَجْهِهِ أَهْدى‌ أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ.

ملك (٦٧) ٢٢

١٨. هدايت، همانند راه رفتن در راه مستقيم:

أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى‌ وَجْهِهِ أَهْدى‌ أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ.

ملك (٦٧) ٢٢

١٩. نمّامى و دو به هم زنى، مانند راه رفتن در ميان مردم:

هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ.

قلم (٦٨) ١١

راه رفتن با تكبّر

--) همين مدخل، آداب راه رفتن، پرهيز از تكبّر

راه رفتن با تواضع‌

--) همين مدخل، آداب راه رفتن، تواضع‌

راه رفتن با حيا

--) همين مدخل، آداب راه رفتن، حيا

راه رفتن با سرمستى‌

--) همين مدخل، آداب راه رفتن، پرهيز از سرمستى‌

[١] . در روايتى امام باقر عليه السلام «نوراً يمشى به فى النّاس» را به امامى كه بايد به او اقتدا كرد، معنا فرموده‌اند. (تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ٧٦٣، ح ٢٧٠)