أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ‌ أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ‌ نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ. [٢]

واقعه (٥٦) ٧١-/ ٧٣

١٠٠. تفكّر در خلقت درخت آتش‌زنه، موجب راهيابى به قدرت خداوند بر ايجاد جهان آخرت:

أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ‌ أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ‌ نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ. [٣]

واقعه (٥٦) ٧١-/ ٧٣

١٠١. خلقت درخت آتش‌زنه، در جهت بهره‌بردارى مسافران:

أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ‌ أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ‌ نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ. [٤]

واقعه (٥٦) ٧١-/ ٧٣

خلقت درّه‌ها

١٠٢. آفرينش درّه‌ها بر روى زمين و ميان كوهها، از جانب خداوند:

وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا ... [٥]

انبياء (٢١) ٣١

١٠٣. توجّه به آفرينش درّه‌ها بر روى زمين و ميان كوه‌ها، زمينه‌اى براى راهيابى:

وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ.

انبياء (٢١) ٣١

١٠٤. توجّه به خلقت درّه‌ها بر روى زمين و ميان كوهها، زمينه‌اى براى هدايت به دين الهى:

وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ. [٦]

انبياء (٢١) ٣١

خلقت راه‌

١٠٥. آفرينش راههاى كوهستانى، از ناحيه خداوند:

وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا ... [٧]

انبياء (٢١) ٣١

[١] . «ايراء» مصدر «تورون» به عمل ساييدن در چوب براى ايجاد آتش مى‌گويند و مسند محلّى‌ به «ال» در «المنشئون» مفيد حصر است. (مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٣٦- ٣٣٧)

[٢] . بنا بر يك احتمال، «تذكرة» يعنى يادآور جهنّم. (الكشّاف، ج ٤، ص ٤٦٧)

[٣] . مراد از «تذكرة» در آيه اين است كه درخت آتش‌زنه، مايه تذكّر و تفكّر است تا به اين وسيله به قدرت خداوند بر ايجاد جهان آخرت پى برده شود. (مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٣٨)

[٤] . مراد از «مقوين»، مسافران است. (روح‌المعانى، ج ١٥، جزء ٢٧، ص ٢٢٩)

[٥] . «فج» به معناى شكاف بين دو كوه است. (مفردات، ص ٦٢٥، «فجج»)

[٦] . بنا بر قولى مقصود از «يهتدون» هدايت به دين است. (مجمع‌البيان، ج ٧- ٨، ص ٧٤)

[٧] . «جعلنا فيها» يعنى در كوهها. (همان)