وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ سَكَناً وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ بُيُوتاً تَسْتَخِفُّونَها يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَ يَوْمَ إِقامَتِكُمْ‌ ....

نحل (١٦) ٨٠

خيمه‌هاى بهشت‌

٣. خيمه‌هاى بهشتى، محلّ اسكان حوريان:

حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ.

الرّحمن (٥٥) ٧٢

٤. خيمه‌هاى بهشتى، داراى پرده‌هايى از درّ و ياقوت و مرجان:

حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ. [١]

الرّحمن (٥٥) ٧٢

نيز--) حورالعين‌

دابّةالارض‌

دابّةالارض، موجود شگفتى است كه در آستانه قيامت از بين صفا و مروه خروج مى‌كند [٢] و مردم را با نشانه‌هاى مخصوصى به امر الهى علامت‌گذارى نموده، مؤمن را از كافر جدا مى‌سازد. خروج اين موجود شگفت از «اشراطالسّاعه» شمرده شده است. [٣] در مورد تطبيق دابّةالارض در روايات اسلامى و سخنان مفسّران، بحثهاى گوناگونى شده است. در اين مدخل از عبارت‌ «دابّة من الارض» استفاده شده است.

پيام دابّةالارض‌

١. استمرار ترديد و ناباورى بشر به آيات الهى، پيام و كلام دابّةالارض:

وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ. [٤]

نمل (٢٧) ٨٢

تكلّم دابّةالارض‌

--) همين مدخل، پيام دابّةالارض، حقيقت دابّةالارض، نشانه‌گذاريهاى دابّةالارض‌

حقيقت دابّةالارض‌

٢. دابّةالارض، موجودى سخنگو و داراى پيام:

وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ.

نمل (٢٧) ٨٢

٣. دابّةالارض، موجودى با عظمت و شگفت:

وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ‌ ... [٥]

نمل (٢٧) ٨٢

خروج دابّةالارض‌

٤. تعلّق اراده الهى بر خروج دابّةالارض، به شكل خارق العاده از زمين:

وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ‌ ... [٦]

نمل (٢٧) ٨٢

[١] . از امام صادق عليه السلام در مورد اين آيه سؤال شد. فرمود: حوريان، سفيد اندامهايى‌اند كه در خيمه‌هايى از درّ، ياقوت و مرجان پرده‌نشين‌اند. (تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٢٠٢، ح ٧٨)

[٢] . مفردات، ص ٣٠٦، «دب»

[٣] . مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٠٤

[٤] . «كانوا ... لايوقنون» مفيد استمرار است. (الميزان، ج ١٥، ص ٤٣٤)

[٥] . نكره آوردن «دابّةً» نشانه عظمت و شگفتى آن است‌

[٦] . با توجّه به اينكه اين حادثه در گذشته واقع نشده و نيز با توجّه به معناى آيه كه واقع شدن آن قطعى است، پس در آينده اتّفاق خواهد افتاد