قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ‌ ... قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ‌ ... وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً ... [١]

مائده (٥) ٥٩ و ٦٠

٢٠. مسخ‌شدگان اهل‌كتاب به خوك، در زمره گمراه‌ترين مردم:

قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ‌ ... قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ‌ ... وَ الْخَنازِيرَ ... وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ.

مائده (٥) ٥٩ و ٦٠

خوله بنت ثعلبه‌

خوله بنت ثعلبه، همسر اوس بن صامت از انصار بود. [٢] بر اساس نقل مفسّران، آيات نخستين سوره‌ مجادله (٥٨) در پى آن نازل شد كه خوله، به وسيله شوهرش بر اساس رسوم جاهليّت ظهار شد و پس از اين ظهار- كه نوعى طلاق در جاهليّت بود- وى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله شكايت برد و از آن حضرت چاره‌جويى نمود كه با نزول آيات ياد شده، حكم ظهار، تشريح و وظيفه وى مشخص گرديد. [٣]

خوله بنت حكيم‌

--) ام شريك الرّوسيه‌

خوله بنت خويلد

--) خوله بنت ثعلبه‌

خوله بنت قيس (امّ صُبيبه)

خوله بنت قيس الجهينه (امّ صُبيبه). [٤] برخى مفسّران، آيات ٦ تا ٩ سوره نور (٢٤) را درباره خوله بنت قيس دانسته‌اند كه از سوى شوهرش «عويمر» لعان شد و با نزول آيات مزبور حكم آن مشخص گرديد. [٥]

خون‌

خون، مايعى سرخ رنگ است كه در همه رگهاى بدن جانوران جريان دارد و تغذيه بدن از آن تأمين مى‌شود و به استثناى بشره، مو و ناخن، همه سلولهاى بدن را فرا مى‌گيرد. طعمش كمى شور و مركّب از گلبولهاى سرخ، سفيد و پلاسماست. [٦] واژه‌هاى مورد استفاده‌ در اين مدخل، «دم»، «دماء» و آنچه بر خون دلالت مى‌كند، است.

[١] . «شرّ مكاناً» يعنى جهنّم. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٧٠)

[٢] . الطبقات، ج ٨، ص ٢٨٠؛ تهذيب الكمال، ج ٣٥، ص ١٦٣

[٣] . جامع البيان، ج ١٤، جزء ٢٨، ص ٣؛ مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٣٧١؛ اسباب النّزول، واحدى، ص ٣٤٧-/ ٣٤٩

[٤] . الاستيعاب، ج ٤، ص ٤٩٧؛ الاصابه، ج ٨، ص ١٢٠

[٥] . تفسير مقاتل بن سليمان، ج ٣، ص ١٨٥؛ معالم‌التنزيل، بغوى، ج ٣، ص ٢٧٦

[٦] . فرهنگ فارسى، ج ١، ص ١٤٦٢، «خون»