وَ هُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْكَ مَواخِرَ فِيهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ.

نحل (١٦) ١٤ و ١٨

٥٩. دريانوردى، نعمت ارزشمند و انكارناپذير الهى:

وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ‌ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ.

الرّحمن (٥٥) ٢٤ و ٢٥

نيز--) همين مدخل، راهيابى در دريا و فوايد دريا، حمل و نقل‌

درياها در آستانه قيامت‌

٦٠. لبريز شدن درياها، در آستانه قيامت:

وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ.

طور (٥٢) ٦

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ. [١]

تكوير (٨١) ٦

٦١. شعله‌ور شدن درياها، در آستانه قيامت:

وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ. [٢]

طور (٥٢) ٦

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ.

تكوير (٨١) ٦

وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ.

انفطار (٨٢) ٣

٦٢. پيدايش شكاف وسيع در درياها و راه يافتن آب آنها به نقاط ديگر، در آستانه قيامت:

وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ. [٣]

انفطار (٨٢) ٣

٦٣. راه پيدا كردن آب درياها به يكديگر و آميخته شدن آبهاى تلخ و شيرين و تبديل شدن به يك دريا، در آستانه قيامت:

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ. [٤]

تكوير (٨١) ٦

وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ. [٥]

انفطار (٨٢) ٣

٦٤. خشك شدن درياها و از بين رفتن آب آنها، در آستانه قيامت:

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ.

تكوير (٨١) ٦

وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ. [٦]

انفطار (٨٢) ٣

درياهاى شور

--) همين مدخل، اقسام دريا

درياهاى شيرين‌

--) همين مدخل، اقسام دريا

درياى سرخ‌

٦٥. سكونت اصحاب سبت در آبادى ايله، در ساحل درياى سرخ:

وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ‌

[١] . يكى از معانى «سَجَر» و «سجَّر» «ملأ» [پر گردانيد] است. (لسان‌العرب، ج ٦، ص ١٧٧)

[٢] . «مسجور» به معناى «شعله‌ور شده» نيز آمده است. (همان، ص ١٧٧)

[٣] . «فجر» به معناى «شكاف وسيع» آمده است. (مفردات، ص ٦٢٥، «فجر»)

[٤] . بنا بر اينكه «سجّرت» به معناى راه يافتن آبها به يكديگر و پر شدن درياها و يكى شدن آنها باشد. (مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٦٧٤)

[٥] . بنا بر اينكه راه يافتن آب دريا به يكديگر و يكى شدن آنها باشد. (همان، ص ٦٨١)

[٦] . بنا بر قولى معناى آيه اين است كه آب درياها در آستانه قيامت از بين مى‌رود و خشك مى‌شود. (همان، ص ٦٧٤ و ٦٨١)