فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٢٣ - دعا بعد از نماز
٢٣٥. تربيت فرزندان، هنگام كودكى، مقتضى دعا براى رحمت والدين:
وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً.
اسراء (١٧) ٢٤
٢٣٦. دعاى ابراهيم عليه السلام به درگاه خداوند، براى مغفرت و آمرزش والدين خود:
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ.
ابراهيم (١٤) ٤١
٢٣٧. دعاى نوح عليه السلام به درگاه خداوند، جهت مغفرت و آمرزش والدين خود:
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً.
نوح (٧١) ٢٨
نيز--) استغفار، استغفار براى والدين
دعا براى هدايت
٢٣٨. دعا براى هدايت شدن، به نزديكترين راه به صواب:
... وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً.
كهف (١٨) ٢٤
٢٣٩. دعا به درگاه الهى، جهت هدايت يافتن به صراط مستقيم:
اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ.
حمد (١) ٦
٢٤٠. دعاى اولواالالباب، براى باقى ماندن در راه هدايت:
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ.
آلعمران (٣) ٨
٢٤١. دعاى اصحاب كهف، به منظور قرار گرفتن در مسير هدايت و رشد:
إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً.
كهف (١٨) ١٠
دعا براى همسر
٢٤٢. دعا براى چشمروشنى قرار گرفتن همسر، از اوصاف عبادالرّحمان و بندگان خدا:
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً.
فرقان (٢٥) ٧٤
٢٤٣. درخواست بندگان خداوند، جهت الگو قرار گرفتن همسران خود براى تقواپيشگان:
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً.
فرقان (٢٥) ٧٤
دعا بعد از نماز
٢٤٤. تلاش براى دعا پس از نماز، مورد توصيه خداوند به پيامبرش صلى الله عليه و آله:
فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ. [١]
انشراح (٩٤) ٧ و ٨
[١] . امام صادق عليه السلام به نقل از پدر بزرگوارش درباره سخنخداوند «فاذا فرغت فانصب و الى ربّك فارغب» مىفرمود: زمانى كه نماز را بعد از سلام به پايان رساندى و هنوز نشستهاى براى امر دنيا و آخرت در دعا بكوش، پس هنگامى كه از دعا فراغ شدى به درگاه خداى- تبارك و تعالى- تضرّع و زارى كن كه آن را از تو قبول كند. (البرهان، ج ٤، ص ٤٧٦، ح ١٤)