فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٦٩ - سبقت در خير
١٦. يعقوب عليه السلام
١٧٩. يعقوب عليه السلام، از سبقتگيرندگان در انجام دادن كارهاى خير:
وَ وَهَبْنا لَهُ ... وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً ... إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ ....
انبياء (٢١) ٧٢ و ٩٠
١٧. يونس عليه السلام
١٨٠. يونس عليه السلام، از سبقتگيرندگان در كارهاى خير:
وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ ... إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ ....
انبياء (٢١) ٨٧ و ٩٠
سبقت در خير
١٨١. شتاب ورزيدن و سبقت در كار خير، از اوصاف صالحان:
... وَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ أُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ.
آلعمران (٣) ١١٤
١٨٢. سبقت و شتاب در امر خير، از اوصاف تقواپيشگان:
... وَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ ... وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ.
آلعمران (٣) ١١٤ و ١١٥
١٨٣. پندار مشركان، در مورد شتاب گرفتن خداوند در دادن خيرات (مال و فرزند بسيار) به آنها:
أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ.
مؤمنون (٢٣) ٥٥ و ٥٦
١٨٤. جهل و نادانى، منشأ پندار مشركان در شتاب گرفتن خداوند در دادن خيرات (مال و فرزند بسيار) به آنها:
أَ يَحْسَبُونَ ... نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ.
مؤمنون (٢٣) ٥٥ و ٥٦
١٨٥. پيشتازى در كار خير، فضل بزرگ الهى:
... وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ ... ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ.
فاطر (٣٥) ٣٢
١٨٦. شتاب ورزيدن و مسابقه در خيرات، توصيه خداوند به انسانها:
... فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ ....
بقره (٢) ١٤٨
١٨٧. انجام دادن كارهاى خير، سيره هميشگى مؤمنان راستين، نه امرى مقطعى و موقّت:
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ.
مؤمنون (٢٣) ٥٨ و ٦١
١٨٨. سبقت در كارهاى خير، از اوصاف بندگان برگزيده الهى:
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا ...
وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ.
فاطر (٣٥) ٣٢
١٨٩. تقسيم شدن بندگان خدا در انجام دادن كارهاى خير، به سه دسته ستمكار، ميانهرو و سبقتگيرنده:
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ....
فاطر (٣٥) ٣٢
١٩٠. ملاك برترى امّتها، به سبب پيشى گرفتن و شتاب در خير و كار نيك، نه داشتن قبلهاى خاصّ:
وَ لَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ بِكُلِّ آيَةٍ ما تَبِعُوا قِبْلَتَكَ وَ ما أَنْتَ بِتابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَ ما بَعْضُهُمْ بِتابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ ... وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ ... [١]
بقره (٢) ١٤٥ و ١٤٨
[١] . محتمل است كه جمله «و لكلّ وجهة هو ...» عطف بر جمله «ولئن أتيت الّذين أوتوا الكتاب ...» باشد. (تفسير التحريروالتنوير، ج ٢، جزء ٢، ص ٤١) جمله «فاستبقوا ...» پس از «هو موليها» بيانگر اين مطلب است كه آنچه تعيينكننده مىباشد، انجام دادن كارهاى نيك است، نه مشاجره درباره تغيير و تعيين قبله، پس در آنها پيشى بگيريد