فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٧٢ - علم به خير
٢٠٨. خوف از خداوند، همراه با ميل و رغبت به او، زمينهساز سبقت در خير:
فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ.
انبياء (٢١) ٩٠
٨. خوف از معاد
٢٠٩. ترس از معاد، عاملى براى شتاب در كار خير:
... وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ ....
مؤمنون (٢٣) ٦٠ و ٦١
منشأ سبقت در خير
١. اذن خدا
٢١٠. اذن خداوند، منشأ سبقت در كارهاى خير:
... وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ....
فاطر (٣٥) ٣٢
٢. فضل خدا
٢١١. توفيق پيشتازى و سبقت در خير، فضل بزرگ الهى:
... وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ.
فاطر (٣٥) ٣٢
سخن خير و مكذّبان
٢١٢. تكذيبكنندگان آيات الهى، لال از هرگونه سخن خير:
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُكْمٌ ... [١]
انعام (٦) ٣٩
ظهور اعمال خير
--) عمل، عمل خير، ظهور عمل خير
علم به خير
٢١٣. آگاهى خداوند به خير بندگان:
... ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ ....
بقره (٢) ٥٤
نيز
--)
بقره (٢) ١٠٣ و ١٠٦ و ١١٠ و ١٥٨ و ١٨٤ و ١٩٧ و ٢١٥ و ٢١٦ و ٢٢٠ و ٢٢١ و ٢٦٣ و ٢٦٩ و ٢٧١ و ٢٧٣ و ٢٨٠؛ آلعمران (٣) ١٥ و ١١٠ و ١١٥ و ١٥٧ و ١٧٨ و ١٨٠ و ١٩٨؛ نساء (٤) ١٩ و ٢٥ و ٤٦ و ٥٩ و ٦٦ و ٧٧ و ١١٤ و ١٢٧ و ١٢٨ و ١٤٩ و ١٧٠ و ١٧١؛ انعام (٦) ١٧ و ٣٢؛ اعراف (٧) ٢٦ و ٨٥ و ١٦٩؛ انفال (٨) ١٩ و ٢٣ و ٧٠؛ توبه (٩) ٣ و ٤١ و ٦١ و ٧٤ و ٨٨ و ١٠٩؛ يونس (١٠) ١١ و ٥٨ و ١٠٧ و ١٠٩؛ هود (١١) ٣١؛ يوسف (١٢) ٥٧ و ١٠٩؛ نحل (١٦) ٣٠ و ٩٥ و ١٢٦؛ كهف (١٨) ٤٤ و ٤٦ و ٨١؛ مريم (١٩) ٧٦؛ طه (٢٠) ١٣١؛ انبياء (٢١) ٣٥ و ٧٣ و ٩٠؛ حج (٢٢) ٣٠ و ٣٦؛ مؤمنون (٢٣) ٥٦ و ٦١ و ٧٢؛ نور (٢٤) ١١ و ٢٧ و ٦٠؛ فرقان (٢٥) ١٠ و ١٥؛ نمل (٢٧) ٨٩؛ قصص (٢٨) ٦٠ و ٨٠ و ٨٤؛ عنكبوت (٢٩) ١٦؛ روم (٣٠) ٣٨؛ احزاب (٣٣) ٢٥؛ فاطر (٣٥) ٣٢؛ صافات (٣٧) ٦٢؛ فصلت (٤١) ٤٠؛ شورى (٤٢) ٣٦؛ زخرف (٤٣) ٣٢؛ دخان (٤٤) ٣٧؛ محمّد (٤٧) ٢١؛ حجرات (٤٩) ٥ و ١١؛ قمر (٥٤) ٤٣؛ رحمن (٥٥) ٧٠؛ مجادله (٥٨) ١٢؛ صفّ (٦١) ١١؛ جمعه (٦٢) ٩ و ١١؛ تغابن (٦٤) ١٦؛ تحريم (٦٦) ٥؛ مزمل (٧٣) ٢٠؛ اعلى (٨٧) ١٧؛ ضحى (٩٣) ٤؛ قدر (٩٧) ٣؛ بينه (٩٨) ٧.
٢١٤. رويگردانان از تعهّدات الهى، مردمى ناآگاه و بىتوجّه به پاداشهاى برتر خداوندى:
وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ.
نحل (١٦) ٩٥
[١] . از امام باقر عليه السلام درباره آيه مزبور سؤال شد. فرمود: «بكم» يعنى لالاند از گفتن سخن خير. (تفسير قمى، ج ١، ص ٢٠٦)