از بچه ها سادگی کرد و به قاضی دربارۀ این شکنجه ها اعتراض کرد. ولی قاضی گفت همه چیز را کتبی بنویس و بعد از اعلام تنفس او را به زیرزمین دادگاه بردند و ٤ نفر او را مثل توپ فوتبال پاس می دادند و می پرسیدند چه کسی تو را کتک زده است!

... از این مرحله به بعد ما وارد زندان های دمکراتیک شدیم که ظاهراً از شکنجه خبری نبود. آنها ما را در زندان هایی انداختند که دزدان و قاچاقچیان و زندانیان ابد و از این قبیل افراد بی فرهنگ در آنجا فراوان بودند و اینها را تحریک می کردند که به ما فحش بدهند. درحقیقت، فحش یک چیز عادی در این دوره بود.

ما تقاضای قرآن و مفاتیح کردیم ولی پس از دو ماه با اعتصاب و درگیری، قرآن را به ما دادند که دیگر ماه رمضان شروع شده بود. در ساعت های هواخوری قاچاقچی ها و دزدان سابقه دار را تحریک می کردند که بچه ها را بزنند، ولی وقتی بچه ها صدای تکبیرشان بلند می شد، آنها همگی فرار می کردند!

یک روز که بچه ها به نماز جماعت ایستاده بودند، زندان بان ها آمدند و تک تک بچه ها را از سر نماز جماعت کشان کشان بردند و این حتی مخالف قوانین خودشان است. این همان روز دادگاه بود که بچه ها پس از ورود به دادگاه به وجود قاضی زن اعتراض کردند و گفتند ما قاضی زن را قبول نداریم. اگرچه دادگاه فرمایشی و رأی از پیش آماده بود، ولی بچه ها گفتتند ما قاضی مرد می خواهیم. در اینجا ٥٠ مأمور برای بردن ١٦ نفر آمدند و آنها را با خود بردند.

خبرنگار ما پرسید: موضع گیری جمهوری اسلامی در قبال این مسئله درمجموع چه تأثیراتی از خود به جا گذاشت؟

یکی از برادران گفت پس از دیدار حجت الاسلام فاضل هرندی و رفت و آمدهایی که به وزارت خارجه شد، سفارت و کنسولگری های جمهوری اسلامی در آلمان تعطیل شد. این کار خیلی بجا و خوب بود، اگر که مدت بیش تری ادامه می یافت. دولت آلمان خیلی از قطع رابطه با جمهوری اسلامی ایران هراس دارد و حتی از طرف صاحبان صنایع آلمان نیز زیر فشار قرار گرفته است.

به علاوه یک عمل انقلابی توسط حجت الاسلام محمد خامنه ای صورت گرفت و ایشان با فوگل نخست وزیر [ایالت] "راین لند فالز" جلساتی داشتند و اینها می خواستند حداقل ٤٥ نفر را اخراج کنند، ولی با موضع بجا و قاطعی که آقای خامنه ای گرفت، مسئله را اساساً تغییر ماهیت دادند، به طوری که این بار آنها مطرح می کردند که ما در رسانه های گروهی خودمان بر روی اخراج اینها کار کرده ایم و آبروی ما می رود!

بد نیست بدانید اوایل دستگیری ما در مطبوعات اینها تبلیغ می کردند "یک گردان کوماندویی به رهبری آقای هادی غفاری آمده اند به آلمان و پس از عملیات! آقای غفاری با مقداری از پاسدارها صحنه را ترک کرده و به ایران رفته اند! ولی ما توانستیم ٨٦ نفر را بگیریم! نتیجۀ مذاکرات این شد که جمعاً ٣١ نفر اخراج موقت بشوند و شش ماه بعد به آلمان برگردند.»[١]

[١] ٥٢. مأخذ ٣٢، ص ٣.