٤- با تصریح بر حق مردم ایران در جبران خسارت جانی و مالی که بر اثر تجاوزات عراق متحمل شده اند و موظف بودن عراق در کمک به بازسازی کلیۀ تاسیسات غیرنظامی که به طور عمد در مناطق تحت اشغال غیرقانونی اش تخریب کرده است.

٥- درخواست از ایران و عراق در پایان بخشیدن کلیه عملیات های نظامی جهت حل و فصل مناقشاتشان به روش های صلح جویانه بر اساس مفاد منشور.

٦- استقبال از تلاش های دبیرکل جهت میانجی گری میان دو کشور و دعوت از وی جهت ادامه تلاش های میانجی گرانه اش.»[١]

ضمیمه گزارش ٩٣٦

متن مصاحبۀ دانشجویان اخراجی از آلمان با روزنامۀ جمهوری اسلامی چنین است:

«ابتدا یکی از برادران درصدد ریشه یابی این گونه عملکردها برآمد و اظهار داشت: استکبار جهانی و به خصوص طیف نیروهای در خط امریکا به خاطر ضربات پی درپی و مهلکی که با پیروزی انقلاب اسلامی و تثبیت آن دریافت کرده بودند، در عمل و به تدریج متوجه شدند که شکست دادن این انقلاب غیرممکن است و درنتیجه، درصدد برآمدند که در وهلة اول مانع آن شوند و سپس از گسترش آن جلوگیری کنند. آنها از هر روش، حیله و سلاحی برای دست یافتن به این اهداف بهره گیری می کنند تا از گسترش پیام این انقلاب پیروز جلوگیری شود.

... در آلمان حدود سه میلیون ترک وجود دارد که تقریباً تمامی آنان مسلمان اند و اکثراً از طبقات مستضعف برخاسته اند. در یک لحظه تصور کنید که اگر این سه میلیون نفر متوجه موقعیت سیاسی - اجتماعی خود در آلمان بشوند، چه پیش خواهد آمد؟ خوشبختانه انقلاب اسلامی باعث شد که مسلمانان جهان و به خصوص مسلمانان ترک زبان مقیم آلمان، بسیاری از حقایق را به صورت عینی درک کنند، یعنی کافیست که این سه میلیون نفر که عمدتاً کارگران صنایع و کارخانجات آلمان هستند یک هفته دست از کار بکشند. در این صورت صنایع و اقتصاد آلمان با ضربة عظیمی مواجه و فلج خواهد شد. وجود مسلمانان ترک باعث شده که هریک از برادران ایرانی برای خود رسالتی را قائل باشند. به علاوه پس از شکست های پی درپی ضدانقلاب داخلی، ناامید شدن و فرار آنها از ایران موجب شده که آنها در خارج از کشور درصدد تشکیل نیروهای ازهم پاشیدة خود باشند و طبعاً این مسئله فعالیت هرچه بیشتر نیروهای مؤمن به انقلاب را ایجاب می کرد.

ایجاد میزهای کتاب در شهرهای دانشگاهی و نشر اخبار مربوط به انقلاب اسلامی از طریق گزارش، پوستر، عکس و همچنین ارتباط با مساجد موجود در آلمان، از جمله تلاش هایی است که برادران ما برای نشر حقایق انقلاب اسلامی به کار می بردند. کارهای تبلیغاتی مؤثر دیگر از جمله راهپیمایی به مناسبت های مختلف و برپایی نماز جمعه و جماعت نیز تأثیر به سزایی در ترسیم چهرة واقعی انقلاب اسلامی نزد مسلمانان ترک و افکار عمومی آلمان داشت.

اما افراد فراری و ضدانقلاب با رهنمودهای دولت آلمان، با ایجاد مزاحمت هایی که از جملۀ آنها درگیری در دانشگاه ها بود، با بسیج هواداران تمامی گروه های ضدانقلاب و با انگیزۀ برهم زدن میز کتاب و تشکل تبلیغاتی دانشجویان مؤمن به انقلاب صورت می گرفت، در تلاش برآمدند تا نیروهای طرفدار انقلاب اسلامی را تضعیف کنند.

ولی آنها هرچه قدر تلاش می کردند، کمتر نتیجه می گرفتند و قادر نبودند که مانع فعالیت های جناح خط امام شوند. اینها در حملات حساب شدة خودشان هم ناموفق بودند، به طوری که در یکی از درگیری ها که حدود ٣٠٠ نفر از طرفداران و وابستگان تمامی گروهک ها را از همه جا بسیج کرده بودند و برادران ما ٢٠ نفر بودند، این ٣٠٠ نفر قادر نبودند مقابل این ٢٠ نفر بایستند. به طوری که ٣ روز بعد یکی از استادان دانشگاه می گفت، من ناظر برخورد شما بودم و تعجب می کردم که چطور شما ٢٠ نفر در برابر ٣٠٠ نفر ایستاده اید. در حالی که باران سنگ و چوب بر سر شما می بارید. چوب هایی که بر سرشان چاقو نصب کرده بودند. او می گفت من هنوز هم نتوانسته ام بفهمم که شما چطور قادر به این کار

[١] ٥٠. مأخذ ٣٣.