گرفته و با حمایت همه جانبه امپریالیسم امریکا ماهیت پلید خود را بیش از پیش به ملل دنیا نشان می دهد. ... درحالی که صهیونیست ها آشکارا کشتار مردم ستمدیده فلسطین و لبنان و نابودی کامل این ملت را توجیه می نماید و اربابان امریکایی آنها از کارایی سلاح های مدرن خود در قتل عام مردم بی گناه لبنان و فلسطین و تخریب بیروت اظهار خرسندی می کنند، مزدوران آنان در منطقه به دنبال توافق های کنفرانس فاس بر موجودیت اسرائیل صحه گذارده و به آن رسمیت می بخشند. ... قتل عام محرومین فلسطین و مسلمین غرب بیروت پس از اخراج رزمندگان سازمان آزادی بخش فلسطین، موضع ما را در مخالفت با توطئه اخراج آنها به اثبات رساند.»

دکتر ولایتی همچنین به مسئله افغانستان اشاره کرد و گفت: «در رابطه با مسئله افغانستان دولت جمهوری اسلامی ایران اعتقاد دارد که تجاوز نظامی شوروی به افغانستان و تحمیل رژیمی ناخواسته به مردم آن کشور نباید فقط از بُعد نقض استقلال و تمامیت ارضی ملت مسلمان افغانستان مورد نظر قرار گیرد، بلکه چنین تجاوزی حیثیت انسانی، آداب و سنن و فرهنگ و مهم تر از همه ایمان و باورهای مذهبی آن مردم را زیر پا گذارده است. جمهوری اسلامی ایران به خاطر فرهنگ، زبان، سنن، تاریخ و در رأس آن دین مشترک با مردم ستمدیدة افغانستان نمی تواند در برابر این تجاوز سکوت کند. به همین علت ایران نخستین کشوری بود که تجاوز اتحاد شوروی به افغانستان را محکوم کرد. ما خروج کامل و بی قید و شرط و فوری قوای نظامی اشغالگر خارجی از آن کشور، عدم مداخله دیگر نیروها در امور داخلی افغانستان، بازگشت مجاهدین افغانی و تعیین سرنوشت مردم افغانستان به دست خودشان را یگانه راه حل مسأله افغانستان می دانیم و در این رابطه هر نوع مذاکره ای را که در آن نمایندگان واقعی مردم افغانستان کنار گذارده شوند، مردود می شماریم.»[١]

وزیر امور خارجه ایران همچنین در دیدار با خاویر پرز دکوئیار دبیرکل سازمان ملل متحد - که به درخواست دبیرکل انجام شد - در مقر این سازمان دیدارکرد. در این ملاقات دربارة مسائل مختلف امروز جهان نظیر تهاجم اسرائیل به لبنان و قتل عام ساکنان اردوگاه های فلسطینی، مسئله اشغال افغانستان، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و تشنجات موجود در کامبوج گفت وگو شد. دکتر ولایتی درباره نحوة پایان جنگ گفت: «افراد و کسانی که از طرف سازمانهای بینالمللی خواستار توقف جنگ شدهاند و به اصول و

[١] ٢٥. روزنامه کیهان، ٢١/٧/١٣٦١، صص ٢ و ٣.