رسیدگی به "تجاوز ایران" به مرزهای بین المللی، تشکیل جلسه دهد و سازمان ملل با این تقاضای رژیم صدام موافقت کرده و قرار است امروز جلسه ای به همین منظور تشکیل دهد.

... اخیراً و به دنبال پیروزی نیروهای رزمندۀ مسلمان در جبهه های غرب، رژیم صدام دست به مظلوم نمایی زده است تا بدین وسیله بتواند امپریالیسم جهانی را به حمایت هرچه بیشتر از موانع رشد انقلاب اسلامی ترغیب نماید، البته امپریالیسم جهانی تا آنجا که ممکن بود رژیم صدام را یاری داده است. ... رژیم صدام با داشتن این همه پشتوانه های بین المللی باز هم دست به دامان سازمان ملل شده است. علت این مسئله هم معلوم است، رژیم صدام اکنون در شرایط بسیار خطرناک قرار گرفته است. در روزها و هفته های آتی، بغداد در تیررس آتش نیروهای رزمندۀ مسلمان قرار می گیرد. رژیم صدام نمی تواند از این خطر جان سالم به در ببرد. این یک وضعیت بسیار خطرناک برای مرتجعین منطقه و رژیم صهیونیستی است.»[١]

٧٠٠

در پی عملیات موفق مسلم بن عقیل، وزیران خارجۀ کشورهای عضو جنبش عدم تعهد پس از ماه ها بلاتکلیفی، امروز در نشستی در حاشیۀ مجمع عمومی سازمان ملل تصمیم گرفتند تا اجلاس آتی سران این جنبش را در دهلی نو برگزار کنند. خبرگزاری آسوشیتدپرس با اشاره به این خبر اعلام کرد: «یکی از اعضای جنبش عدم تعهد اعلام کرد، کشورهای عضو جنبش موافقت کردند که هفتمین دیدار سران از یکم تا یازدهم ماه مارس (دهم تا بیستم اسفند) در دهلی نو برگزار شود.»

این خبرگزاری گزارش داد: «برنامۀ مربوط به برگزاری کنفرانس در بغداد به علت ادامۀ جنگ میان ایران و عراق باعث بروز اختلاف میان اعضا شده بود و برخی کشورها اعلام کرده بودند در صورت برگزاری کنفرانس در بغداد، از حضور در آن خودداری خواهند کرد.»[٢]

پس از این تصمیم، ناراشیمو رائو وزیر امور خارجۀ هند به طور رسمی از همۀ اعضای جنبش عدم تعهد دعوت کرد تا کنفرانسی در سطح سران کشورهای عضو این سازمان، در ماه مارس آینده (اسفندماه ١٣٦١) در دهلی نو تشکیل دهند. گفته می شود دعوت وزیر امور خارجۀ هند در گردهمایی وزیران امور خارجۀ کشورهای عضو جنبش غیرمتعهدها در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک انجام شد و پیش بینی می شود اعضای سازمان این دعوت را بپذیرند.[٣]

سعدون حمادی وزیر خارجۀ عراق در این جلسه، دربارۀ دلیل موافقت عراق با تغییر محل اجلاس سران غیرمتعهدها گفت: «صدام به خاطر حفظ وحدت جنبش، حاضر به تغییر محل کنفرانس سران شد.» وی سپس با اشاره به جنگ عراق و ایران گفت «عراق به درخواست کنفرانس اسلامی پاسخ مثبت داد و ضمن عقب نشینی یک طرفه، آمادگی کامل خود را برای قبول آتش بس و حل اختلافات از طریق مذاکرۀ مسالمت آمیز اعلام کرد، ولی ایران حاضر به همکاری نبوده و متوالیاً به عراق حمله می کند.»

[١] ٤٠. مأخذ ٣١، ص ١.

[٢] ٤١. مأخذ ٢١، ص ٢٠، آسوشیتدپرس.

[٣] ٤٢. روزنامه کیهان، ١٣/٧/١٣٦١، ص ٢٤، خبرگزاری فرانسه.