فرمانده نیروی زمینی ارتش ایران پس از عملیات مسلم بن عقیل به تشریح چگونگی انجام این عملیات پرداخت. سرهنگ صیاد شیرازی امروز در مصاحبه با خبرنگار روزنامه جمهوری اسلامی در منطقه عملیاتی، اهداف عملیات مسلم بن عقیل، اهمیت این عملیات و حساسیت تنگة میان تنگ را تشریح کرد.

وی دربارة عملکرد نیروهای خودی، اهداف و اهمیت عملیات مسلم بن عقیل گفت: «رزمندگان ما موفق شدند در همان ساعات اولیة عملیات با یاری خداوند دشمنان را سرکوب و مواضع استراتژیک منطقه را به دست آورند. اهمیت عملیات در این است که رزمندگان ما با مواضعی که به دست آورده اند، شهر مندلی را [به طور کامل] در تیررس خود قرار داده و جادة آسفالتة بسیار مهم شمالی - جنوبی نفت خانه عراق به مندلی در کنترل آتش رزمنگان ما قرار گرفت و رزمندگان ما موفق شدند، هفت پاسگاه سلمان کشته، قلعه جوق، سان واپا، سومار، کانی شیخ، میان تنگ و گیسکه را که بیش از دو سال در اشغال بعثیون بود، آزاد کنند و پاسگاه ابوعبهد و یک پایگاه دیگر را در تیررس خود قرار دهند.»

فرمانده نیروی زمینی ارتش دربارة اهمیت تنگه استراتژیک میان تنگ گفت: «تنگة استراتژیک میان تنگ که هم اکنون رزمندگان ما در حال تأمین آن هستند، بهترین محور پیشروی به طرف مندلی و ادامة حرکت به طرف بغداد [است که] هم اکنون در اختیار رزمندگان ما است. در این عملیات بیش از ١٥٠ کیلومترمربع از خاک مملکت اسلامی مان را آزاد کرده اند. نکته قابل توجه در این عملیات، وضعیت از هم گسیختة دشمن است که هنگام یورش رزمندگان اسلام، آنها اسلحه و تجهیزات خودشان را گذاشته و بسیارشان پا به فرار گذاشتند که تعدادی از آنها به هلاکت رسیدند و تعدادی هم اسیر شدند.»

وی نیروهای درگیر دشمن در منطقه را سه تیپ از لشکر ١٨ و عناصری از ٥ تیپ دیگر ذکر کرد.[١]

٦٤٤

به دنبال تحرکات نظامی جدید ایران، رادیو بی.بی.سی، روزنامههای نیویورک تایمز و فیگارو و رادیو قاهره در گزارشهای جداگانه ای، عملیات مسلمبن عقیل را ارزیابی کردند. در این باره رادیو بی.بی.سی گفت: «حملۀ اخیر ایران که پنجشنبه شب آغاز شد، باعث تعجب نبود. نیروهای عراق از هفتهها قبل انتظار این حمله را میکشیدند. به خصوص که دومین سالگرد آغاز جنگ رسیده بود. بسیاری از ناظران سیاسی و هم مقامات عراق عقیده دارند که این حمله میتواند عاقبت جنگ را تعیین کند، چون اگر ایران در این حمله به اهداف خود نرسد، ممکن است رهبران ایران در مورد ادامۀ جنگ تجدید نظر کنند و حاضر به مذاکره برای صلح شوند. [این در حالی است که] فرماندهان [عراق] تصور میکردند که حملۀ ایران به احتمال زیاد در جبهۀ جنوبی و یا در امتداد محور قصرشیرین باشد.

[١] ١٢. روزنامه جمهوری اسلامی، ١١/٧/١٣٦١، ص ٢.