آواره شود. ما از این رنج می بریم و همه صبر و تأنی که امروز از ما در جبهه می بینید، به خاطر همین است. ما می خواهیم با شیوه ای بجنگیم و با شیوه ای حق ما را بگیریم و با شیوه ای صدام و حزب بعث را از منطقه بیرون کنیم که به قیمت آوارگی میلیون ها نفر از مردم عراق تمام نشود و برای ما این یک استراتژی است. برای ما این در حرکت جنگ مان این یک اصل است. اگر می بینید که بعد از علمیات رمضان صبر کردیم و منابع خبری دنیا و مفسران دنیا را دچار حیرت کردیم و آن شرق شناس امریکایی می گوید که وضع جمهوی اسلامی یک جوری شده که ما می توانیم برنامه های آینده کرملین را بخوانیم، برنامه های آینده رهبران جمهوری اسلامی را نمی توانیم بفهیمم، علت این، این است که شما معیارهای ما را نمی فهمید. شما می بینید که اگر جای ما بودید و توپ هایتان روی بصره بود، شهر یک میلیونی بصره را زیر آتش می گرفتید که همة مردم آواره بشوند و به بغداد بروند و صدام اگر یک میلیون آواره روی دستش بیاید، ساقط می شود. ما با معیار شما کار نمی کنیم. شما مردمی هستید که می روید لبنان برای اینکه فلسطینی ها را از لبنان بیرون کنید. در اردوگاه ها می ریزید و بی تقصیر زن و کودک را که نظامی نیستند، قتل و عام می کنید که فلسطینی آواره بترسد و آواره تر بشود، اما ما این کارها را نمی کنیم. لذا شما نمی توانید کار ما را تحلیل کنید. اگر می خواهید تحلیل کنید، اول بیایید قرآن بخوانید و بفهمید که یک مسلمان چه جور می جنگد، بروید تاریخ جنگ های اسلام را بخوانید و ببینید که وقتی پیامبر(ص) یک لشکر می فرستاد چه نصحیت هایی به آنها می کرد، می گفت، وقتی که آنجا می روید، درخت را قطع نکنید، فراری را تعقیب نکنید و مجروح را ضربة دوم نزنید، مواظب باشید آنجا کلیسا را خراب نکنید و آنهایی که با شما نمی جنگند، با آنها نجنگید. سم توی آب نریزید و آن دستوراتی که می داد. ما که برای حکومت نمی جنگیم. ما برای اسلام و فضیلت می جنگیم. ما اگر با صدام مخالفیم و با اسد رفیقیم، دلیلش این است که او آدمی است که در مقابل اسرائیل می جنگد و با فضیلت است و این آدمی است که با اسرائیل علیه مسلمین توطئه می کند و ما بی جهت که دعوا نمی کنیم. ما هنوز هم داریم دفاع می کنیم. ای دنیای به اصطلاح متمدن! ما هنوز نفت شهرمان، ارتفاعات غرب مان در دست عراق است و بعد از ٢ سال عراقی ها هنوز دارند نفت های ما را از نفت شهر می کشند و می برند و می گویند ما صلح می خواهیم. اگر نمی توانید تحلیل بکنید، یک مقدار با معارف اسلامی آشنا بشوید و تحلیل کنید. ولی همین جا بگویم و در آن خطبه هم گفتم که اینها هم حدی دارد. اسلام هم تا قیامت نمی گوید صبر کنید. صبر کنید تا همه ذلیل شوید. نه، اگر یک روزی دیدیم که کارها تمام نمی شود، گلوله های توپ را باز می کنیم و به مردم عراق می گوییم که موقتاً از خانه هایتان بروید و ما می آییم پول ها را از این شیوخ می گیریم و دوباره خانه هایتان را می سازیم. دنیای استکبار وجدانشان مرده، دنبال مرگ وجدان شعورش هم مرده و تشخیصش با معیارهای پوسیده استکباری است. آنها تابع قدرت هستند. در لبنان ببینید یک ضرب شصت اسرائیل تو اردوگاه فلسطینی ها نشان داد و دوباره به حزب فالانژ رأی دادند. حزب فالانژی که مسئول اصلی تخریب اردوگاه هاست. این دنیا این طوری است. وقتی صدای گلولة ما بلند شد، وقتی که منورهای ما بالای بصره یک ساعت پرواز کردند و همه جا را روشن کردند، سیاست شان با روز قبلشان فرق کرد. دنیا تابع ترس و زور است و ما آن جور نمی خواهیم بشود. ولی اگر دیدیم که هیچ منطقی را نمی فهمید، زورمان را نشان می دهیم و امیدواریم که به آن روز نرسد. ما امیدواریم قبل از اینکه با تخریب بخشی از عراق حقوق مان را بپردازند و صدام را محاکمه کنند و راه حق را باز کنند و ما هیچ توقعی نسبت به هیچ کشور همسایه ای نداریم. نه جنوب خلیج، نه شمال خلیج و نه غرب خلیج. شمال خلیج از خودمان است و غرب خلیج بغداد است مال عراق است مال آنهاست و ما روزی که به مرزمان برسیم و یا اگر عبور کنیم وقتی جنگ تمام بشود یک سر سوزن از مرزمان تجاوز نمی کنیم و هیچ وقت به خاطر خاک، خون انسان را روی زمین نمی ریزیم و این را بدانید مگر به خاطر فضیلت.»[١]

[١] ٢٩. همان، صص ١٠ و ٤.