د) به گزارش برخی از نشریات لندن، فرانسه که یکی از حامیان عراق در دنیای غرب به شمار می رود، ضمن تسریع در ارسال سلاح و تجهیزات نظامی به عراق، کمک های تخصصی دیگری از قبیل تکنیسین های نظامی و خلبان به این کشور اعزام کرده است.

گفته می شود، افزایش فعالیت حمل و تحویل سلاح به دولت صدام، ناشی از پیش بینی و نگرانی آنها در حملۀ آینده نیروهای رزمندۀ جمهوری اسلامی ایران به عراق است. بنابه نوشتة نشریات مذکور، فرانسه علاوه بر ارسال سلاح ها و هواپیماهای جنگنده به ارتش عراق، نیروی هوایی این کشور را به موشک مدرن هوا - دریا موسوم به "اگزوسه" مجهز ساخته است. این در حالی است که ایالات متحده امریکا نیز با فروش هواپیماهای مسافربری به عراق موافقت کرده و در اوایل سال جاری (١٩٨٢م - ١٣٦١ش) عراق را از لیست کشورهای حامی تروریسم خارج و راه را برای فروش سلاح و تجهیزات امریکایی به این کشور هموار کرده است. بنابه اظهار وزیر بازرگانی امریکا نصب وسایل و ابراز آلات رادار و نقشه یابی روی هواپیماهای مذکور که آنها را به هواپیماهایی با قابلیت نظامی نیز تبدیل می کند، باید با اجازۀ وزارت امور خارجۀ امریکا انجام شود که با توجه به خوش خدمتی های صدام حسین به عنوان حامی منافع امریکا در منطقۀ خلیج فارس، احتمالاً سفارتخانۀ امریکا در بغداد به طور پنهانی با نصب وسایل مذکور روی هواپیماهای یادشده، موافقت خواهد کرد.

ه) بنابه گفتۀ محافل آگاه غربی، بقای صدام اهمیت زیادی برای دولتمردان امریکا دارد، زیرا سقوط وی روی استراتژی مشترک امریکا و اسرائیل در خاورمیانه، مستقیماً اثر خواهد گذاشت.

و) وزیر مشاور در وزارت امور خارجۀ انگلیس در ملاقات خود با ولیعهد امارات متحدۀ عربی از طرح مشترک اعراب در دفاع از سرزمین های عرب که بنابه درخواست صدام حسین در کنفرانس فاس به تصویب رسید، جانبداری کرد و از آن به عنوان طرح یکپارچگی اعراب برای دستیابی به صلح و پایان بخشیدن به جنگ ایران و عراق یاد کرد.

ز) دیدار هیئت برزیلی از بغداد به منظور مذاکره پیرامون چگونگی و نحوۀ کار شرکت های برزیلی که در اجرای چندین پروژۀ صنعتی و عمران عراق شرکت دارند، انجام گرفت، در این سفر نمایندۀ برزیل پیامی از جانب رئیس جمهور آن کشور تسلیم صدام حسین کرد که احتمالاً حاوی مطالبی در زمینۀ توسعۀ مناسبات دو کشور بوده و در افزایش همکاری های طرفین مؤثر می باشد.

ح) رژیم های بغداد و کابل تصمیم گرفتند روابط دیپلماتیک خود را در سطح مبادلۀ سفیر ازسرگیرند، روابط دیپلماتیک عراق و افغانستان به دنبال اشغال نظامی این کشور توسط روسیۀ شوروی قطع شد و سفیر عراق به کشور متبوعه اش فراخوانده شده بود.[١]

[١] ٣٥. سند شماره ١٦٨٣٤٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: بولتن گزارش هفتگی، ٢٤/٦/١٣٦١ تا ٣١/٦/١٣٦١، صص ١١ - ٧.