وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران ضمن محکوم کردن ادامة تجاوز صهیونیستی و اشغال غرب بیروت و همچنین کشتار بی رحمانه ساکنان بی گناه و مسلمان فلسطینی و لبنانی اعلام می دارد:

١- رژیم صهیونیستی در ادامة استراتژی تسخیر سرزمین های بین نیل تا فرات لحظه ای از حرکت باز نخواهد ایستاد و حرکت های سازشکارانه ای چون کنفرانس فاس همواره با این گونه پاسخ ها از سوی رژیم صهیونیستی مواجه خواهد بود.

٢- نابودی سادات ها و جُمیّل ها هرگز نقطه پایانی بر خشم انقلابی امت رزمنده اسلام نخواهد بود و بی شک ادامه تجاوزات و جنایات رژیم صهیونیستی و خیانت های یاران مرتجع امپریالیسم و صهیونیسم در منطقه این گونه حرکت های قهرآمیز را تشدید خواهد کرد.»[١]

٤٢٥

پس از دیدار بی نتیجۀ صدام حسین و حافظ اسد در کنفرانس فاس و ناامیدی جامعۀ عرب از اتحاد مجدد عراق و سوریه علیه ایران، امروز رادیو صوت الجماهیر عراق در یک تحریف تاریخی آشکار و چشم پوشی از تجاوز سراسری عراق به مرزهای ایران، حافظ اسد را عامل تحریک ایران برای حمله به عراق دانست. این رادیو گزارش داد:

«رژیم حافظ اسد جزئی از مقدمۀ شرورانه ای بود که ایران را گرفتار جنگ علیه عراق ساخته است و این رژیم بود که بارها از خلال فرستادگانی که به تهران اعزام می داشت و یا در ملاقات های خود با مقامات مسئول ایرانی، تأکید می کرد که عراق جز به یک جنگ دو هفته ای احتیاج ندارد و سپس رژیم انقلابی آن سقوط و جامعه عراق ازهم گسسته خواهد شد. ولی پس از گذشت ماه های متعدد از جنگ، حافظ اسد به هیئت ایرانی که با وی در دمشق ملاقات کرده تأکید می کند که کافی است فقط چند هفته به جنگ ادامه دهند و اطلاعاتی که به دست آورده نشان می دهد که انقلاب در عراق به پایان خود نزدیک شده است.

ما به طور قطع می دانیم که رفسنجانی بیش از سایرین به اطلاعات دروغین و ساختگی حافظ اسد علاقه داشته است، لذا به دو علت اساسی است که رفسنجانی از حافظ اسد دفاع می کند و این دو علت عبارت اند از: رفسنجانی بود که در درگیر ساختن ایران در این جنگ سهیم بود و از جمله انگیزه های وی برای این کار، تلاش برای تثبیت گام های خود در مراکز تصمیم گیری [ایران] و خزیدن تدریجی به موضع اول، با اتکا به قدرت های بین المللی [بود] که در تضعیف عراق و ایران منافعی دارند و در رأس این قدرت ها، امپریالیسم جهانی، صهیونیسم و عناصر اشباع شده به روح نژادپرستی و توسعه طلبی در ایران قرار دارند. رفسنجانی سعی کرده علل بسیاری را برای توجیه جنگ خلق کند و این علل را بر عهده بسیاری چه به طور مستقیم و چه غیرمستقیم تحمیل کرده است.

[١] ١٨. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٨/٦/١٣٦١، ص ١.