وسیله موشک های دوربُرد و از درون خاک خود و یا به احتمال زیاد از طریق هلی کوپتر و هواپیما جزیرة خارک را مورد حملة قرار می دهند. مقامات دولت ایران می گویند که هدف گیری این موشک ها از راه دور طبعاً دقیق نیست.»[١]

٣٥٢

حملات عراق به بندرها و تأسیسات نفتی ایران در خلیج فارس و گسترش منازعه در این منطقه و اصرار ایران بر عملیات زمینی و نزدیک شدن نیروهای نظامی این کشور به بصره، جنگ را از نظر تحلیلگران نظامی در وضعیت جدیدی قرار داده است. از نظر این تحلیلگران، چون عراق توانایی مقابله با هجوم های زمینی ایران را ندارد، گسترش جنگ در منطقۀ خلیج فارس را انتخاب کرده است تا از این طریق توان اقتصادی و در نتیجه توان نظامی ایران را برای نزدیک شدن به بصره کاهش دهد. نمونه ای از این تحلیل ها را روزنامۀ "فرانکفورتر الگمانیه" منتشر کرده است:

جنگ خلیج فارس حالت جدیدی به خود گرفته است و هر دو طرف نمی خواهند نیروهای خود را در درگیری های منطقه ای ضعیف کنند، بلکه در پی یک استراتژی جدید در عملیات هستند. نیروی هوایی عراق تانکرهایی را که به خارک می روند بمباران می کند، زیرا این جزیره مرکز صدور نفت ایران است و عراق می خواهد با این کار از حملات ایران به بندر نفتی بصره جلوگیری کند، زیرا وقتی ایرانی ها نتوانند نفت صادر کنند، دیگر نمی توانند ارز به دست آورند و این سبب تضعیف اقتصاد و در نتیجه، ضعیف شدن نیروی نظامی ایران خواهد شد. البته تهران هم یک استراتژی متقابل را در نظر دارد و به دنبال تصمیم یا "همه چیز، یا هیچ چیز" است که نتیجة آن بستن تنگة هرمز توسط نیروی دریایی است و این امر برای غرب به معنی بسته شدن شریان نفت است. البته، دولت ها هنوز در این مورد خونسردند، ولی نیروی دریایی فرانسه، انگلیس و امریکا در اقیانوس هند در حال آماده باش هستند.[٢]

٣٥٣

نارضایتی مردم عراق از رژیم بعثی افزایش یافته است. مردم روستاهای اطراف پنجوین عراق تظاهراتی علیه رژیم آن کشور به راه انداختند که به درگیری آنان با مأموران حکومتی انجامید. به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، در این درگیری ١٢ تن از مردم و تعدادی از مأموران دولتی کشته شدند.[٣]

٣٥٤

نیروهای حزب دمکرات کردستان ایران در یک عملیات کمین، یک کامیون حامل هدایای مردم پیرانشهر به جبهه های جنگ را که در حال عبور به سمت سردشت بود، به کمین انداختند و سرنشینان آن را - که حجت الاسلام رنجبر مسئول دایرۀ سیاسی ایدئولوژیک پادگان پیرانشهر و سه تن از نظامیان این پادگان بودند - اسیر کردند و پس از اعمال شکنجه، آنها را به شهادت رساندند.[٤][٥]

[١] ٥. همان، ص ١٤، رادیو بی.بی.سی، ٢٤/٦/١٣٦١.

[٢] ٦. همان، ص ٤، روزنامه فرانکفورتر آلگمانیه زایتونگ، ٢٤/٦/١٣٦١.

[٣] ٧. روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٤/٦/١٣٦١، ص ٢؛ و- روزنامه اطلاعات، ٢٤/٦/١٣٦١، ص ٢.

[٤] در مراسم تشییع پیکر این شهیدان که با حضور مردم کُرد و ترک پیرانشهر برگزار شد، مردم خواستار پاک سازی منطقه از عوامل ضد انقلاب شدند. [روزنامۀ کیهان، ٢٥/٦/٦١، ص ٢]

[٥] ٨. روزنامه کیهان، ٢٥/٦/١٣٦١، ص ٢، ارومیه؛ و- سند شماره ١١٣١١٠ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای، ٤/٧/١٣٦١، ص ٢.