قطعه قطعه آیت الله مدنی من خودم نماز خواندم. آیت الله دستغیب و صدوقی و حزب جمهوری اسلامی چه شد که در فاجعة دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی هفتاد و چند نفر از شخصیت های ما را سوزاندند و شهید کردند می گویید اینها سوار نشوند فردا هاشمی نباشد، پس فردا [آیت الله] خامنه ای نباشد، بعد مدتی یکی مثل بنی صدر و رجوی بیاید یک کار و کاسبی برای آقای مهندس درست شود، مردم اگر ناراضی باشند به ما می گویند. ما همیشه با این برادران پاسدار درگیر هستیم که بگذارید ما همچنان آزادی و طلبگی خود را حفظ کنیم ما ضرر نمی کنیم و صدوقی هم ابداً ضرر نکرد، ولی برادران پاسدار می گویند ما وظیفه داریم نمی توانیم، خدا می داند اگر این جنایت های منافقین [نبود] می دیدید که چگونه رئیس جمهور و دیگران پیش شما ملت می آمدند و با شما صحبت می کردند، اینها می گویند سوار این ماشین ها نشوید تا اینکه بروید پیش آقای صدوقی، پیش آقای بهشتی، ما دوباره دولت موقت تشکیل دهیم، اینها در پی دولت موقتند. اینها شاهشان در مصر است و رئیس جمهور و نخست وزیرشان در فرانسه است. دولت شان را هم به اصطلاح تشکیل داده اند. اینها منتظر هستند تا این دو سه نفر که دارند به مملکت خدمت می کنند از ماشین هایشان بیایند پایین و بروند پیش آقای مدنی تا اینها دولت موقت تشکیل بدهند. آن دولت موقتی که ٩ ماه تمام جنایت کرد و خدا می داند که چه جنایت هایی به ایران کرد. من یک وقت از همین تریبون یک سری مسائل در رابطه با دولت موقت گفتم که بعضی گفتند چرا گفتی و بعد متوجه شدند که درست بوده است. نهضت آزادی اشکال کرده که چون شما در ماشین های ضدگلوله می نشینید پس مردم با ما هستند.

بعد در جای دیگر این نامه نوشته شده که اول سؤال مردم - همان ها که در انقلاب علاقه و وحدت نشان دادند - این است که گردانندگان و سیاستمداران در این سه سال غیر از خانه خرابی و لبریز شدن زندان ها و قبرستان ها و کمبود و گرانی ها و غیر از آینده تاریک چه ارمغانی آورده اند. ما اعتراف داریم که قبرستان های ما زیاد شده و خیلی شهید داده ایم و خرابی هم زیاد شده است. قصرشیرین و هویزه و خونین شهر را خراب کرده اند و ما همة آن کشته ها و خرابی ها را قبول داریم و هم گرانی و کمبودها را. ولی من از وجدان آنها می پرسم، اینها را دولت فعلی و جمهوری اسلامی کرده است؟ آیا جمهوری اسلامی هویزه و خرمشهر را