اصلاح مجرمان و بازگرداندن آنها به جامعه و فراهم کردن زمینۀ توبه برای افراد گناهکار بخش های مهمی از سخنان آیت الله خامنه ای در دیدار با سید اسدالله لاجوردی، دادستان انقلاب و عده ای از مسئولان دادگستری مرکز بود.

به گزارش روزنامۀ کیهان آیت الله خامنه ای در قسمتی از سخنان خویش با اشاره به توقع مردم از ارگان های انقلابی، گفت: «اگر یک ارگان انقلابی از اصول پذیرفته شدۀ اسلام، ندانسته تخطی کند، این برای انسانی که این مسئله را بفهمد، سنگین و ثقیل خواهد بود. ... دستگاه قضای اسلامی، دستگاه انتقام گیری نیست، بلکه دستگاه اصلاح است و متکفل امور مسلمین است که برای حفظ انتظام اسلامی مراقب امور است. شما باید آن چنان با مجرمین برخورد داشته باشید که آنها را اصلاح شده به جامعه بازگردانید. ملاک عمل شما در تمام مراحل کارتان، باید اصلاح کردن باشد.»

رئیس جمهور با اشاره به اینکه یک انسان کافر و حتی منافق نیز با ارشاد می تواند به سوی خدا بازگردد گفت: «قضاوت اسلامی آن چنان خشک نیست که هر دو آنها را به یک چشم بنگرد، حتی اگر مجازات دنیوی آنها یکی باشد، برخورد با آنها دوگانه است.»

آیت الله خامنه ای ضمن توصیه به دوری از احساسات هنگام قضاوت و اجرای قضاوت با خونسردی و تسلط بر اعصاب، با اشاره به اینکه در هیچ کشور دنیا به اندازۀ حجم و کیفیت تروریسم در ایران، تروریسم نبوده است گفت: «وقتی تروریسم وجود دارد، این میزان کار لازم است و باید انجام گیرد. البته شما با کار فرهنگی و سیاسی درست، در کنار کار اجرایی، می توانید معالج این افراد باشید و باید این گونه تلاش ها نیز در کنار کارهایتان انجام گیرد.»[١]

٣٣٩

آقای هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس شورای اسلامی، در دیدار با سفیر ژاپن در ایران امکان استفادۀ ایران از خلیج فارس را شرط اصلی برقراری امنیت در خلیج فارس دانست.

وی ضمن ابراز علاقه به توسعۀ روابط با کشور ژاپن، به وضعیت جنگ اشاره کرد و گفت: «عراق دروغ می گوید که صلح می خواهد و از کشور ما بیرون رفته است. ... او فقط به مناطق امن عقب نشینی کرده است و طبعاً ما هم باید وارد [خاک] عراق شویم تا حاضر به تخلیۀ کامل خاک ما شود و حقوق ما را بپردازد. رژیم عراق باید بفهمد که ما جدی هستیم، و از طرفی ما فکر می کنیم، به نفع صلح جهانی است، متجاوزی که این همه خسارات وارد آورده، تنبیه شود.» وی دربارۀ امنیت خلیج فارس گفت: «امنیت خلیج فارس به نفع ماست و ما آنجا را امن نگه می داریم، مگر روزی که نگذارند ما از این امنیت استفاده کنیم و اگر برای ما امن نباشد، ما هم اجازه نخواهیم داد که برای دیگران امن باشد و این را یک عمل منطقی می دانیم.»

[١] ١٧. مأخذ ٦، ص ١٣.