می بایست از نظر نظامی اعم از پشتیبانی یا دخالت مستقیم و سایر ابعاد از جمله اقتصادی و... از کشور آسیب دیده حمایت می کردند. بااین حال سه هفته پس از این نشست و انتشار اعلامیه سران اتحادیه، نیروهای ایران عملیات موفق مسلم بن عقیل را در منطقه سومار اجرا کردند و به دلیل الزامات تاکتیکی، بخش هایی از ارتفاعات آن منطقه از جمله "دوله شریف"و "کومه شریف" را که در نوار مرزی و داخل کشور عراق قرار داشت، تصرف کردند، ولی کشورهای عربی مثل گذشته غیر از برخی لفاظی های متعارف، اقدام خاصی برای عراق انجام ندادند. البته کشور سودان اعلام کرد که درصدد است برای کمک به عراق نیروی نظامی به آن کشور اعزام کند ولی همچنان که در اخبار موجود است این حرکت دولت سودان نیز بیشتر جنبه تبلیغاتی داشت، زیرا این کشور خود درگیر مشکلات فراوان داخلی بود و ضعف حاکمیت این امکان را به جعفر نمیری رئیس جمهور این کشور نمی داد که به طور گسترده به کمک عراق بشتابد؛ به همین دلیل پس از اعلام کمک نظامی این کشور به عراق مقامات سودان در تصمیم گیری خود تجدیدنظر و اعلام کردند برای کمک به دبیرکل سازمان ملل و سایر فعالان در زمینه پایان دادن به جنگ، از اعزام نیرو به عراق خودداری می کنند.

البته کمک های تسلیحاتی، لجستیکی و مالی برخی کشورهای عربی به خصوص کشورهای همسایه عراق که از اول جنگ به این کشور ارسال می شد و - حتی اردن نیروهای نظامی به عراق اعزام می کرد - همچنان ادامه داشت و این، موضوعی جدا از تصمیمات کنفرانس اتحادیه عرب در شهر "فاس"بود.

دیدار حافظ اسد و صدام حسین در حاشیة اجلاس اتحادیه عرب

در روز پایانی نشست سران اتحادیه عرب دیدار صدام حسین و حافظ اسد رؤسای دو کشور عراق و سوریه که به دلیل اختلافات شدید سیاسی و اقتصادی قطع رابطه کرده بودند، اهمیت ویژه ای در سطح منطقه و کشورهای عربی داشت. هرچند این دو کشور دارای ایدئولوژی و ساختار سیاسی بعثی بودند، اما به دلیل خط مشی های سیاسی متفاوت، هم گرایی و پیوستگی آنها به واگرایی و حتی دشمنی تبدیل شده بود. سوریه که کشوری صاحب نفوذ در میان کشورهای عربی و دارای جایگاه استراتژیک در همسایگی اسرائیل بود روابط بسیار خوب و دوستانه ای با جمهوری اسلامی ایران داشت و شاید در دوران جنگ تنها کشور عربی بود که با ایران منافع مشترک و استراتژیک داشت. این کشور به دلیل نزدیکی با ایران، در اوایل جنگ خط لولۀ نفتی عراق را که از این کشور عبور می کرد و به دریای مدیترانه می رسید، قطع کرد و مانع صدور نفت عراق شد.

در دوران جنگ، سوریه یکی از دو کشوری بود که به عراق این امکان را می داد که نفت خود را به بازارهای بین المللی صادر کند. خط لوله "بانیاس" یکی از دو لوله خط انتقال نفت