امام خمینی با ذکر این موضوع به افرادی که با مشاهدة امور جزئی اشکال تراشی می کنند، اشاره کردند و فرمودند: «یک همچو تحولی که حاصل شده است در یک کشوری، این آقایانی که آن کنار نشسته اند و اشکال تراشی می کنند، - مثلاً در یک دهی یک آدمی در آن ده یک کاری کرده، پس وا اسلاما - فکر این نمی کنند که خوب در یک کشوری که انقلاب شده است و الآن در حال انقلاب است، یک آدمی هم در یک گوشه ای از این کشور یک کاری می کند؟ مگر شما حالا با زمان پیغمبر، می خواهید شما خیلی جلو باشید؟ زمان پیغمبر هم همین مسائل بوده، همین مطالب بوده که یک حکومت، حضرت امیر یک حکومتی که می فرستاد، گاهی خرابکاری می کرد، عزلش می کرد، مگر می شود یکدفعه همه جا، یکدفعه ما صبح کنیم ببینیم که همه جا بهشت برین شده است؟»[١]

حضرت امام همچنین با اشاره به پیوند تشییع و تسنن برای پیشبرد امور جمهوری اسلامی، گفتند: «کدام وقت شما دیده بودید که برادرهای اهل سنت و برادرهای اهل تشیع مجتمع بشوند و در یک مقصد راه بروند؟ اگر بگذارند این فاسدها، اگر بگذارند که این دو تا برادر، این دو قشر بزرگ اسلامی با هم پیوند کنند و در مقابل دیگران بایستند. و بالاخره، باید همیشه توجه به خدا داشته باشیم و بدانیم که یک روزی همة ما در محضر خدا می رویم و همة ما مسئول هستیم؛ این را باید احساس بکنیم.»[٢]

پیش از سخنان امام خمینی، آقای هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در سخنانی با یادآوری حمایت همه جانبۀ دولت امریکا از اسرائیل در تجاوز به لبنان، به سکوت دولت های عرب و علمای اسلامی اهل تسنن اشاره کرد و از دولت های عربی خواست تا با استفاده از ابزارهای اقتصادی، قطع فروش نفت، قطع ارتباط سیاسی و ... برای احقاق حق مردم فلسطین اقدام کنند. بخش هایی از سخنان هاشمی رفسنجانی چنین است:

«در لبنان در کشوری که بیش از دوسوم جمعیتش، یعنی حدود دو میلیون نفر مسلمان است و صدها هزار فلسطینی مسلمان آنجا جمع شده بودند، یک اقلیت مسیحی، آن هم بخش فالانژیست، که اینها از کثیف ترین مردم دنیا هستند - فالانژ واژه ای شده است که امروزه، کتائب لبنان، که ما می دانیم اینها هم عامل بیگانه اند، هم جانی اند و هم نسبت به مردم لبنان ستمگرند - در یک چنین کشوری که رزمندگان فلسطین و آوارگان به آن پناه برده بودند و مردم ١٥ سال مرارت مسلح شدن را کشیده بودند و آنهمه مشکلات را تحمل کرده بودند، در چنین کشوری با حمایت رسمی اسرائیل، با لشکرکشی اسرائیل و با حمایت بی پردۀ امریکا که حتی قطعنامه های بسیار ساده را در سازمان ملل وتو کرد، در جلوِ چشم این همه کشورهای اسلامی و این همه سلاطین نفت و این همه قدرت و این همه مدرسه علمیه و این همه عالم و دانشمند اسلامی که در همۀ دنیا این را می دیدند و در مقابل چشم این همه مؤسسات حقوق بشر، این جنایت عظیم، با لشکرکشی اسرائیل اتفاق افتاد و یک جریان

[١] ٢١. همان،ص ٤٦٧.

[٢] ٢٢. همان، ص ٤٦٩.