تجريد شرح نمط هفتم از كتاب الاشارات و التنبيهات - بهشتى، احمد - الصفحة ٤٠٨ - ٢ كيفر الهى و قضاوقدر

وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ* إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ‌؛ [١]

پاداش داده نمى‌شويد مگر آن‌چه عمل كرده‌ايد. به‌جز بندگان مخلص كه پاداششان فوق عملشان است.

اكنون بايد توجه داشت كه كيفر و پاداش اخروى خواه از نوع دوم باشد و خواه از نوع سوم، به عمل خود انسان بازمى‌گردد. اگر در عالم آخرت، شرورى از باب كيفر اخروى دامن‌گير انسان مى‌شود، عمل خود او يا نتيجه عمل اوست و ارتباطى به خالق هستى كه خير محض و محض خير است، ندارد.