‌
١. پدر طفلى كه شير خورده نمى‌تواند با اولاد صاحب اللبن، اعم از نسبى يا رضاعى، ازدواج كند و چنانچه صاحب اللبن از زن ديگرش فرزندى داشته و يا پدر رضاعى دخترى باشد، پدر طفلى كه شير خورده نمى‌تواند با بچه‌هاى صاحب اللبن ازدواج كند؛ زيرا خواهران بچه‌ها، خواهران فرزندان او محسوب مى‌شوند و خواهر فرزند در حكم فرزند است و بر پدر حرام خواهد بود. [١] مستند اين فتوا اخبارى است كه به سند صحيح به تحريم تصريح كرده‌اند و در آنها آمده است كه اين گونه اطفال حكم ولد صاحب اللبن را دارند. [٢]
٢. پدر مرتضع نيز نمى‌تواند با اولاد مرضعه ازدواج كند؛ خواه اين اولاد نسبى باشند، خواه رضاعى و اعم از آنكه اين اولاد فرزند صاحب اللبن باشند و يا منسوب به صاحب اللبنى ديگر. مستند اين فتوا، صحيحۀ عبد الله بن جعفر است. او به حضرت رضا (ع) نوشته است: «اگر زنى فرزندى را شير دهد، آيا ازدواج با دختر اين زن براى مرد حلال است يا نه؟ و حضرت فرموده‌اند: «خير، براى آن مرد حلال نيست». [٣]
تكمله: تشكيل بانك شير مادران از نظر فقه اسلام
با توجه به اهميت شير مادر براى تغذيه كودكان و برترى آن بر ساير غذاها، كشورهاى غربى به تشكيل بانك شير مادران اقدام كرده‌اند. در اين باره از سوى برخى كشورهاى اسلامى از آكادمى فقه اسلامى جدّه- وابسته به سازمان كنفرانس اسلامى- در مورد تشكيل اين گونه مراكز از نظر شرعى استفتا به عمل آمد و آكادمى مزبور در جلسه مورخ ١٠ الى ١٦ ربيع الثانى ١٤٠٦ ه‌ (مطابق با ٢٢- ٢٨ دسامبر ١٩٨٥) پس از بحث و گفتگو اقدام به صدور بيانيه‌اى كرد كه در آن آمده است:
١. تشكيل بانك شير مادران تجربه‌اى است كه ملتهاى غربى بدان دست زده و سپس با آثار و نتايج منفى آن مواجه شده‌اند؛
٢. اسلام رابطه رضاعى را همچون رابطۀ نسبى مى‌داند و به اجماع مسلمانان،

[١] جواهر الكلام؛ ج ٢٩، ص ٣١٤.
[٢] ر.ك.: وسائل الشيعة؛ ج ١٤، ص ٣٠٦- ٣٠٧.
[٣] ر.ك.: همانجا.