حديثى در تفسير آيه:(أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ) فرمود: منظور از ناس كه مورد حسد واقع شده‌اند ماييم (تا آخر حديث)[١].

مؤلف قدس سره: و اين معنا از ائمه اهل بيت : به طور استفاضه يعنى با سندهاى بسيار زياد نقل شده، كه اين سندها در جوامع حديث شيعه از قبيل كافى‌[٢] و تهذيب‌[٣] و عيون‌[٤] و بصائر[٥] و دو تفسير قمى‌[٦] و عياشى‌[٧] و غيره آمده است.

و در معناى اين احاديث از طرق اهل سنت روايتى است كه ابن مغازلى آن را از امام محمد بن على باقر ٨- به طور رفع يعنى اسقاط رجال وسط سند- نقل كرده، كه فرمود: و اللَّه منظور از ناس ماييم‌[٨].

و روايت ديگرى است كه الدر المنثور از ابن منذر و طبرانى از طريق عطا از ابن عباس نقل كرده كه در تفسير آيه:(أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ) گفته: ناس ماييم، نه عموم مردم‌[٩]، و نيز در همان كتاب روايت كرده كه كلمه (ناس) به رسول خدا ٦ تفسير شده و اين تفسير را از عكرمه و مجاهد و مقاتل و ابى مالك نقل كرده است و ما در بيان سابق خود گفتيم كه ظاهر آيه نيز اين است كه مراد از كلمه (ناس) رسول اللَّه ٦ است، و اهل بيت آن جناب ملحق به ايشانند[١٠].

و در تفسير عياشى از حمران از امام باقر (ع) روايت كرده كه در تفسير آيه:

(فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ) فرموده: يعنى نبوت، و در تفسير كلمه (و الحكمة) فرموده: يعنى فهم و قضا، و در تفسير جمله:(وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً) فرمود: يعنى وجوب اطاعتشان بر مردم‌[١١].

مؤلف قدس سره: مراد آن حضرت از اطاعت همان اطاعتى است كه در ساير احاديث‌

[١] اصول كافى ج ١ ص ٢٠٥ حديث ١.

[٢] اصول كافى ج ١ ص ٢٧٣- ٢٧٥ باب ان الأئمة ولاة الامر و هم الناس المحسودون.

[٣] التهذيب ج ٤ ص ١٣٢ حديث ٣٦٧.

[٤] عيون اخبار الرضا ج ١ ص ٢٢٨ باب ٢٣ حديث ١.

[٥] بصائر الدرجات جزء اول ص ٣٥ باب ١٧.

[٦] تفسير قمى ج ١ ص ١٤٠.

[٧] تفسير عياشى ج ١ ص ٢٤٦ حديث ١٥٣.

[٨] مناقب ابن مغازلى ص ٢٦٧ حديث ٣١٤.

[٩] ( ٩ و ١٠) الدر المنثور ج ٢ ص ١٧٣.

[١٠] ( ٩ و ١٠) الدر المنثور ج ٢ ص ١٧٣.

[١١] تفسير عياشى ج ١ ص ٢٤٨ حديث ١٦٠.