ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٨٠ - ضرورتها و موجبات جواز متعه در آغاز، در زمان عمر و پس از او تا زمان حاضر وجود داشته است

و از سوى ديگر- همانها كه منابع مالى مسلمانان را به يغما مى‌بردند براى خواب كردن مسلمين شهوات را در همه مظاهر آن از راديو و تلويزيون و روزنامه و سينما و غيره ترويج مى‌كنند؟- و در بهترين شكلى كه تصور شود آن را زينت مى‌دهند؟ و با رساترين دعوتها مسلمانان را به ارتكاب آن دعوت مى‌كنند؟ و اين بلاى خانمان سوز روز به روز شديدتر و در بلاد و نفوس گسترده‌تر مى‌شود تا به جايى كه سواد اعظم بشرى و نفوس به درد خور اجتماع، يعنى دانشجويان و ارتشيان و كارگران كارخانجات كه معمولا جوانهاى جامعه‌اند را طعمه خود ساخته؟.

و جاى شك براى احدى نمانده كه آن ضرورتى كه جوانان را اينطور به سوى منجلاب فحشا و زنا و لواط و هر داعى شهواتى ديگر مى‌كشاند، عمده‌اش عجز از تهيه هزينه زندگى و اشتغال به كارهاى موقت است، كه نمى‌گذارد در محل كار منزل تهيه كند، تا بتواند نكاح دائم كند، يا مشغول تحصيل علم در غربت است، و يا كارمندى است كه به طور موقت در يك محلى زندگى مى‌كند، حال چه شده كه اين ضرورتها در صدر اسلام- با اينكه كمتر و در مقايسه با امروز قابل تحمل‌تر بوده،- باعث حليت نكاح متعه شد، ولى امروز كه بلا خانمانسوزتر، و فتنه عظيم‌تر است مجوز نباشد.

مفسر نامبرده سپس مى‌گويد متعه با آنچه در قرآن كريم مقرر شده منافات دارد، و حاصل گفتارش اين است كه آيات سوره مؤمنون كه مى‌فرمايد:(وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ...) حليت از زنان را منحصر در همسران ساخته، و متعه همسر و زوجه نيست، پس همين آيات مانع از حلال بودن متعه است، اين اولا و ثانيا مانع از اين است كه جمله‌(فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) شامل متعه بشود، در پاسخش از او مى‌پرسيم بالآخره مى‌خواهى چه بگويى؟ اگر مى‌گويى آيات مؤمنون متعه‌اى را كه قبلا حلال بوده- و در آن هيچ شكى نيست- تحريم مى‌كند اشكال مكى بودن آيات سوره مؤمنون را چه مى‌كنى؟.

و در پاسخ از اين سؤال كه بعد از هجرت در مدينه نيز متعه حلال بوده و فى الجمله مورد عمل قرار مى‌گرفته چه جواب مى‌دهى، آيا رسول خدا ٦ در مدينه حلال كرده است چيزى را كه خداى تعالى قبلا در مكه تحريمش كرده بود؟ كه نمى‌توانى چنين پاسخى بدهى، براى اينكه حجيت كلام رسول خدا ٦ تا اين حد كه احكام قرآن را تغيير دهد مناقض با خود قرآنى است كه كلام او را حجت كرده.

و يا جواب مى‌دهى كه تجويز رسول خدا ٦ در مدينه، آيات سوره مؤمنون را كه در مكه نازل شده بود نسخ كرد؟ و بعد از نسخ رسول خدا ٦ دو