برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧ - فضيلت تلاوت سوره

آفرينش تازه‌اى در قيامت به آنها مى‌دهد، و همگى در نهايت جوانى و طراوت و جمال و كمال ظاهر و باطن وارد بهشت مى‌شوند كه طبيعت بهشت طبيعت تكامل و خروج از هرگونه نقص و عيب است.

(آيه ٣٦)- سپس مى‌افزايد: «و همگى را دوشيزه قرار داديم» (فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً).

و شايد اين وصف هميشه براى آنها باقى باشد، چنانكه بسيارى از مفسران به آن تصريح كرده‌اند و در روايات نيز به آن اشاره شده يعنى؛ با آميزش، وضع آنها دگرگون نمى‌شود.

(آيه ٣٧)- و در اوصاف آنها باز مى‌افزايد: «زنانى كه تنها به همسرشان، عشق مى‌ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند» (عُرُباً أَتْراباً).

(آيه ٣٨)- سپس مى‌افزايد: «اينها همه براى اصحاب يمين است» (لِأَصْحابِ الْيَمِينِ).

و اين تأكيدى است مجدد بر اختصاص اين مواهب (ششگانه) به آنها.

(آيه ٣٩)- «كه گروهى از امتهاى نخستينند» (ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ).

(آيه ٤٠)- «و گروهى از امتهاى آخرين» (وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ).

و به اين ترتيب گروه عظيمى از اصحاب اليمين از امتهاى گذشته هستند و گروه عظيمى از امت اسلام، چرا كه در ميان اين امت صالحان و مؤمنان، بسيارند، هر چند پيشگامان آنها در قبول ايمان نسبت به پيشگامان امم سابق با توجه به كثرت آن امتها و پيامبرانشان كمترند.

(آيه ٤١)- كيفرهاى دردناك اصحاب شمال! در تعقيب مواهب عظيم گروه مقربان و گروه اصحاب اليمين به سراغ گروه سوم و عذابهاى دردناك و وحشتناك آنان مى‌رود تا در يك مقايسه وضع حال سه گروه روشن گردد.

مى‌فرمايد: «و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالى» (وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ).

انها كه نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى‌شود كه رمزى است‌