برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٤٧)- باز به دنبال اين نعمت بزرگ همگان را مخاطب ساخته، مى‌گويد:

«پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

(آيه ٤٨)- سپس در توصيف اين دو بهشت مى‌افزايد: «داراى انواع نعمتها و درختان پرطراوت است» (ذَواتا أَفْنانٍ).

(آيه ٤٩)- و به دنبال اين نعمت باز همان سؤال تكرار مى‌شود كه: «كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

(آيه ٥٠)- از آنجا كه يك باغ سرسبز و خرّم و پرطراوت، علاوه بر درختان، بايد چشمه‌هاى آب جارى داشته باشد در اين آيه مى‌افزايد: «در آن دو (بهشت) دو چشمه هميشه جارى است» (فِيهِما عَيْنانِ تَجْرِيانِ).

(آيه ٥١)- باز در برابر اين نعمت همان سؤال مطرح مى‌شود: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد» (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

(آيه ٥٢)- در اين آيه كه نوبت به ميوه‌هاى اين دو باغ بهشتى مى‌رسد، مى‌فرمايد: «در آن دو از هر ميوه‌اى دو نوع وجود دارد» هر يك از ديگرى بهتر (فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ).

نوعى كه در دنيا نمونه آن را ديده‌ايد، و نوعى كه هرگز شبيه و نظير آن را در اين جهان نديده‌ايد.

(آيه ٥٣)- باز مى‌افزايد: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

(آيه ٥٤)- در آيات پيشين سه قسمت از ويژگيهاى اين دو باغ بهشتى مطرح شد، اكنون به ويژگى چهارم پرداخته، مى‌فرمايد: «اين در حالى است كه آنها بر فرشهائى تكيه كرده‌اند با آسترهائى از ديبا و ابريشم» (مُتَّكِئِينَ عَلى‌ فُرُشٍ بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ).

اين تعبير نشانه آرامش كامل روح بهشتيان است.

در اينجا گران قيمت‌ترين پارچه‌اى كه در دنيا تصور مى‌شود آستر اين فرشها ذكر شده، اشاره به اين كه قسمت روئين آن چيزى است كه از لطافت و زيبائى‌