برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٠ - فضيلت تلاوت سوره

نمى‌فهمد (مثل الذين حملوا التوراة ثم لم يحملوها كمثل الحمار يحمل اسفارا).

اين قوم از خود راضى كه تنها به نام تورات يا تلاوت آن قناعت كردند، بى‌آنكه انديشه در محتواى آن داشته باشند و عمل كنند همانند همين حيوانى هستند كه در حماقت و نادانى ضرب المثل و مشهور خاص و عام است.

سپس در ادامه اين مثل مى‌افزايد: «گروهى كه آيات خدا را انكار كردند مثال بدى دارند» (بئس مثل القوم الذين كذبوا بآيات الله).

و در پايان آيه در يك جمله كوتاه و پر معنى مى‌فرمايد: «و خداوند قوم ستمگر را هدايت نمى‌كند»؟ (و الله لا يهدى القوم الظالمين).

درست است كه هدايت كار خداست، اما زمينه لازم دارد، و زمينه آن كه روح حق طلبى و حق جوئى است بايد از ناحيه خود انسانها فراهم شود، و ستمگران از اين مرحله دورند.

در روايات اسلامى در نكوهش عالمان بى‌عمل تعبيرات تكان دهنده‌اى آمده است: از جمله، از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل شده كه فرمود: «هر كس علمش افزوده شود ولى بر هدايتش نيفزايد، اين علم، جز دورى از خدا، براى او حاصلى ندارد».

و بدون شك وجود چنين علما و دانشمندانى، بزرگترين بلا براى يك جامعه محسوب مى‌شود و سرنوشت مردمى كه عالمشان چنين باشد، سرنوشت خطرناكى است كه به گفته شاعر عرب:

شبان، گوسفندان را از چنگال گرگ نجات مى‌دهد اما واى به حال گوسفندانى كه شبانشان گرگان باشند.

(آيه ٦)- گفتيم يهود خود را امتى برگزيده، و به اصطلاح تافته‌اى جدا بافته مى‌دانستند، حتى گاهى ادعا مى‌كردند كه پسران خدا هستند! و گاه خود را دوستان خاص خداوند قلمداد مى‌كردند، چنانكه در آيه ١٨ سوره مائده آمده است.

قرآن در مقابل اين بلند پروازيهاى بى‌دليل، آن هم از ناحيه گروهى كه حامل‌