برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - فضيلت تلاوت سوره

فتح انفاق نمودند و جهاد كردند» (أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا).

و از آنجا كه هر دو گروه با تفاوت درجه مشمول عنايات حقند در پايان آيه مى‌افزايد: «و خداوند به هر دو وعده نيك داده است» (وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌).

اين يك قدردانى براى عموم كسانى است كه در اين مسير گام برداشتند.

تعبير «حسنى» هرگونه ثواب و پاداش نيك دنيا و آخرت را در بر مى‌گيرد.

و از آنجا كه ارزش عمل به خلوص آن است، در پايان آيه مى‌افزايد:

«و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است» (وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ).

هم از كميت و كيفيت اعمال شما با خبر است و هم از نيات و ميزان خلوص شما.

(آيه ١١)- و در اين آيه باز هم براى تشويق در مورد «انفاق فى سبيل اللّه» از تعبير جالب ديگرى استفاده كرده، مى‌گويد: «كيست كه به خدا وام نيكو دهد (و از اموالى كه به او ارزانى داشته انفاق كند) تا خداوند آن را براى او چندين برابر كند؟

و براى او پاداش پر ارزشى است» (مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ).

منظور از «قرض دادن به پروردگار» هر گونه انفاق در راه اوست كه يكى از مصاديق مهم آن كمك كردن به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امام مسلمين مى‌باشد تا در مصارف لازم براى اداره حكومت اسلامى به كار گيرد.

از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه فرمود: «خداوند از بندگانش وامى مطالبه نكرده است به خاطر احتياج خود و آنچه از حقوق براى خداست براى ولى و نماينده اوست».

(آيه ١٢)- از آنجا كه در آيه قبل خداوند انفاق كنندگان را به اجر كريم نويد داد، در اينجا مشخص مى‌كند كه اين اجر كريم و ارزشمند و با عظمت در چه روزى است؟

مى‌فرمايد: «در روزى است كه مردان و زنان با ايمان را مى‌نگرى كه نورشان در پيش رو و در سمت راستشان بسرعت حركت مى‌كند» (يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ‌