برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - محتواى سوره

سوره واقعه [٥٦]

اين سوره «در مكّه» نازل شده و داراى ٩٦ آيه است‌

محتواى سوره:

در «تاريخ القرآن» از «ابن نديم» نقل شده كه سوره «واقعه» چهل و چهارمين سوره‌اى است كه بر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نازل شده قبل از آن سوره «طه» و بعد از آن «شعرا» بوده است.

اين سوره- همان گونه كه از لحن آن پيداست، و مفسران نيز تصريح كرده‌اند- در مكّه نازل شده است، هر چند بعضى گفته‌اند آيه ٨١ و ٨٢ در مدينه نازل گرديده، ولى دليلى براى اين گفته در دست نيست، و نشانه‌اى در آيات مزبور بر اين ادعا وجود ندارد.

سوره واقعه چنانكه از نامش پيداست از قيامت و ويژگيهاى آن سخن مى‌گويد، و اين معنى در تمام آيات ٩٦ گانه سوره مسأله اصلى است، اما از يك نظر مى‌توان محتواى سوره را در هشت بخش خلاصه كرد:

١- آغاز ظهور قيامت و حوادث سخت و وحشتناك مقارن آن.

٢- گروه بندى انسانها در آن روز و تقسيم آنها به «اصحاب اليمين»، «اصحاب الشمال» و «مقربين».

٣- بحث مشروحى از مقامات «مقربين» و انواع پاداشهاى آنها در بهشت.

٤- بحث مشروحى در باره «اصحاب اليمين» و انواع مواهب الهى بر آنها.

٥- بحثى در باره «اصحاب الشمال» و مجازاتهاى دردناك آنها در دوزخ.