برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٩ - محتوا و فضيلت سوره

و سلطه خويش را بر پهنه آسمان تثبيت مى‌كند، و چون از هر زمان جالبتر و پرشكوه‌تر است به آن سوگند ياد شده.

(آيه ٣)- و در چهارمين سوگند، مى‌افزايد: «و به روز هنگامى كه صفحه زمين را روشن سازد» (و النهار اذا جلاها).

سوگند به اين پديده مهم آسمانى به خاطر تأثير فوق العاده آن در زندگى بشر، و تمام موجودات زنده است، چرا كه روز رمز حركت و جنبش و حيات است و تمام تلاشها و كششها و كوششهاى زندگى معمولا در روشنائى روز صورت مى‌گيرد.

(آيه ٤)- و در پنجمين سوگند مى‌فرمايد: «و به شب، آن هنگام كه زمين را بپوشاند» (و الليل اذا يغشاها).

«شب» با تمام بركات و آثارش، كه از يكسو حرارت آفتاب روز را تعديل مى‌كند، و از سوى ديگر مايه آرامش و استراحت همه موجودات زنده است.

(آيه ٥)- در ششمين و هفتمين سوگند به سراغ آسمان و خالق آسمان مى‌رود، و مى‌افزايد: «و قسم به آسمان و كسى كه آسمان را بنا كرده» (و السماء و ما بناها).

اصل خلقت آسمان با آن عظمت خيره كننده از شگفتيهاى بزرگ خلقت است، و بنا و پيدايش اين همه كواكب و اجرام آسمانى و نظامات حاكم بر آنها شگفتى ديگر، و از آن مهمتر خالق اين آسمان است.

(آيه ٦)- سپس در هشتمين و نهمين سوگند سخن از زمين و خالق زمين به ميان آورده، مى‌فرمايد: «و به زمين و كسى كه آن را گسترانيده» (و الارض و ما طحاها).

زمين كه گاهواره زندگى انسان و تمام موجودات زنده است.

زمين با تمام شگفتيها: كوهها و درياها، درّه‌ها و جنگلها، چشمه‌ها و رودخانه‌ها، معادن و منابع گرانبهايش، كه هر كدام به تنهائى آيتى است از آيات حق و نشانه‌اى از نشانه‌هاى او.