برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٠ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ١٠)- سپس به سومين قوم پرداخته، مى‌گويد: «و فرعونى كه قدرتمند و شكنجه‌گر بود»! (و فرعون ذى الاوتاد).

اشاره به اين كه آيا نديدى خداوند با قوم فرعون قدرتمند و ظالم و بيدادگر چه كرد؟! «اوتاد» به معنى ميخ است؛ و فرعون را «ذى الاوتاد» گفته‌اند زيرا؛ او داراى لشكر فراوانى بود كه بسيارى از آنها در خيمه‌ها زندگى مى‌كردند، و چادرهاى نظامى را كه براى آنها برپا مى‌شد با ميخها محكم مى‌كردند.

ديگر اين كه بيشترين شكنجه فرعون نسبت به كسانى كه مورد خشم او قرار مى‌گرفتند اين بود كه آنها را به چهار ميخ مى‌كشيد، دستها و پاهاى او را با ميخ به زمين مى‌بست، يا با ميخ به زمين مى‌كوبيد، و يا بر روى قطعه چوبى مى‌خواباندند و دست و پاى او را با ميخ به آن مى‌كوبيدند، يا مى‌بستند و به همان حال رها مى‌كردند تا بميرد!

(آيه ١١)- سپس در يك جمع‌بندى به اعمال اين اقوام سه‌گانه اشاره كرده، مى‌افزايد: «همان اقوامى كه در شهرها طغيان كردند» (الذين طغوا فى البلاد).

(آيه ١٢)- «و فساد فراوان در آنها به بار آوردند» (فاكثروا فيها الفساد).

فساد كه شامل هرگونه ظلم و ستم و تجاوز و هوسرانى و عياشى مى‌شود در واقع يكى از آثار طغيان آنها بود.

(آيه ١٣)- سپس در يك جمله كوتاه و پر معنى به مجازات دردناك همه اين اقوام طغيانگر اشاره كرده، مى‌افزايد: «به همين سبب خداوند تازيانه عذاب را بر آنها فرو ريخت» (فصب عليهم ربك سوط عذاب).

اين تعبير كوتاه اشاره به مجازاتهاى شديد و مختلفى است كه دامنگير اين اقوام شد، اما «عاد» به وسيله تندباد سرد و سوزناك هلاك شدند (حاقه/ ٦).

و قوم ثمود به وسيله صيحه عظيم آسمانى نابود شدند (حاقه/ ٥).

و اما قوم فرعون در ميان امواج نيل غرق و مدفون گشتند (زخرف/ ٥٥).

(آيه ١٤)- و در اين آيه، به عنوان هشدار به همه كسانى كه در مسير آن اقوام‌